ΤΕΤΑΡΤΗ 7-9 μμ ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΤΟ
www.spirtowebradio.com






Σάββατο, Μαρτίου 31, 2007

Τελικά υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ σ`αυτον τον κόσμο!!!!!!

Λοιπόν ο Ραδιομαραθώνιος πήγε πολύ καλά

Ο κόσμος εμπιστεύεται τη UNISEF.

Τα χρήματα που μαζεύτηκαν για την επέκταση του προγράμματος των εμβολιασμών των «παιδιών του κόσμου» μπορεί και να φτάνουν..

Στην ώρα μου, 11μμ, μια κι έκλεινε πια ο Ραδιομαραθώνιος έβγαλα τη Μάγια Τσόκλη και μίλησε για την εμπειρία που έχει από τα ταξίδια της στον Τρίτο Κόσμο.

«Θυμάμαι στη Νάμπια, πανέμορφα παιδιά να ζουν μέσα στην απόλυτη φτώχεια, να παίζουν με τα σκουπίδια και να γελούν τρισευτυχισμένα με το παιχνίδι αυτό….Εμείς οι βολεμένοι του αυτού του κόσμου τους χρωστάμε…δε μας χρωστάνε…»

Μετά ο Μιχάλης που πριν μερικά χρόνια πήγε μαζί με μια ΜΚΟ ανθρωπιστική βοήθεια.

«Ένα σχολείο με 3000 παιδιά εκ των οποίων τα μισά είχαν χάσει και τους δυο γονείς στον πόλεμο και σχεδόν τα περισσότερα από τα υπόλοιπα είχαν χάσει τον ένα γονέα….τους δίναμε να φάνε κρέας σε κονσέρβες και το κοίταζαν …δεν το ήξεραν….δεν είχαν ξαναφάει…κι εμείς δεν ξέραμε τι να κάνουμε, τι να τους πούμε……»

Υστερα η Μαρία που έζησε 30 χρόνια στη Νιγηρία.

«Πώς να ξεχάσω τα παιδιά αυτά;;;Τους δίναμε ότι μπορούσαμε…κι αυτά ζούσαν το σήμερα…σαν να ήξεραν πως μπορεί να μην υπήρχε αύριο…έφτιαχναν μόνα τους παιχνίδια από σύρμα σκουριασμένο ..κούκλες, αυτοκινητάκια....φυλάω ακόμα ένα αυτοκινητάκι που έφερα μαζί μου.....»

Στη συνεχεια η Νίκη , 20 χρόνια στη Βραζιλία.

«Κι εμείς φτωχοί είμαστε…αλλά αυτοί πια…..ποιον να πρωτοκοιτάξεις…θυμάμαι πως για να τους ανοίξουμε χτυπούσαν τα χέρια τους σαν παλαμάκια έξω από την πόρτα μας….έταξα σε ένα γειτονόπουλο μια φορά πως θα του αγοράσω ένα παντελόνι…και μετά το ξέχασα….φύγαμε, ήρθαμε στη Ελλάδα…… ακόμα με πονάει αυτό το παντελόνι…να γύριζα πίσω το χρόνο ….να μπορούσα να του το πάρω…….να μου φύγει το καρφι…..»

Στο τέλος ο Γιάννης 13 χρόνια στο Κάιρο.

«Ετσι γυρνούσανε στο δρόμο ξυπόλητα, άρρωστα, πεινασμένα…δεν είχαν το κουράγιο να διώξουν τις μύγες από πάνω τους, από το στόμα τους, από τα μάτια τους…..»

Σας ευχαριστούμε όλους ……..για ότι έκανε ο καθένας σας

Τη γλυκιά meriamon που έκανε την ανακοίνωση για το Ραδιομαραθώνιο που άφησα στο blog της , κεντρικό της post!!

Ολους τους bloggers που κράτησαν αυτή την ανακοίνωση στo blog τους και που μακάρι να προλάβαινα να το έστελνα και στους 8000 που υπάρχουν:

Τους κ.κ. Νίκο Δήμου, Μάνο Αντώναρο, Νίκο Πιλάβιο, Νίκο Περάκη, Αγγελο Σπύρου

Την Ελενίτσα allmylife

Την Κατερίνα το vatraxokoritso

Την X-psilikatzou

Το kaltsovrako

Τον kairos

Το Sofogreg

Τον de masame re

Το helix nebulae

Τον Yperoptix

Τον habilis –habilis

Την avissos

Το zero

Το gourouni

Τον heliotypon

Τον manifesto

Τον renton-maelstrom

Την pastaflora

Τον striptizadiko

Τη nina

Τον greek history

Τον epicuros

Τον parafonos

Την katourimeni podia

Την mantalena parianos

Την koula

Τελικά είμαι απόλυτα βέβαιη πως υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ σ`αυτόν τον κόσμο γιαυτά τα παιδιά!

Πέμπτη, Μαρτίου 29, 2007

ΡΑΔΙΟΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ UNISEF

ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007
ΑΠΟ ΤΙΣ 6 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΝΕΤ 105,8

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ!!!!!!!!!!!!

Δευτέρα, Μαρτίου 26, 2007

Μπράβο μεγάλε!!!!!!!!!

Από τη φωτό, την οποία τράβηξα σε ένα κήπο εδώ στη γειτονιά μου, εξάγεται το ασφαλές συμπέρασμα ότι στο Μεσαίωνα, όταν η δεσποσύνη φορούσε το σιδερένιο κορσέ και το σιδερένιο εσώρουχο διλποκλειδωμένο από το σύζυγο που έλειπε στον πόλεμο, ο εραστής της που με τη σειρά του φορούσε κι αυτός την ασήκωτη πανοπλία...μια χαρά την κανανε τη "δουλειά"!!!!!!!!

Κοιτάξτε πού πήγε και φύτρωσε!!!!


Μέσα στην άσφαλτο!!!!!

Κυριακή, Μαρτίου 25, 2007

Ονειροπαγίδα

Ομοια με αυτές που κρεμούν οι ινδιάνες γιαγιάδες στις κούνιες των μωρών για να πιάνουν τα κακα όνειρα

Ας ήξερα τί ψάχνει......

Τώρα τί στάση είναι αυτή;;;;;

Κάθονται βρε έτσι οι κυρίες;;;

Πόσο ψήλωσε!!!!!!

Η παπαρούνα που ...υποσχέθηκα!!!

Πέμπτη, Μαρτίου 22, 2007

Κολουμπία

Αυτό το άθλιο σοκάκι που βλέπετε είναι η οδός Αρίωνος στην Ερμού όπου στον αριθμό 10 στεγάζεται το Τμήμα μεταφράσεων του Υπουργείου Εξωτερικών.
Τη φωτο την έβγαλα ακριβώς απέξω.
Πήγα λοιπον να δώσω για μετάφραση από τα αγγλικά στα ελληνικά ένα έγγραφο του Πανεπιστημίου Columbia της Νέας Υόρκης.
Στο ισόγειο ένα κουβούκλιο λέει "πληροφορίες"
Μέσα ένας τύπος....τον περιτριγυρίζουν όλες οι φυλές....ουρά....
Περιμένω τη σειρά μου
Μόλις φτάνω του δείχνω το έγγραφο
Του λέω: "Παρακαλώ που να πάω γιαυτό;;;"
Το κοιτάει...το διαβάζει...
"Κολουμπία" μου λέει.."Κολομβία;;;"
"Τί Κολομβία καλέ;;" του λέω.."Κολούμπια...Νέα Υόρκη"
"Α..." μου λέει " Τί γλώσσα είναι;;"
"Αγγλικά καλέ " του ξαναλέω
"Στο δεύτερο " μου απαντάει...."εσύ.." κι απευθύνεται στον πίσω μου

Τώρα τί να πω;;;;
Για το σοκάκι;;;
Για τον "πληροφορίες";;;
Για το Υπουργείο Εξωτερικών;;;

Τετάρτη, Μαρτίου 21, 2007

Ποίηση και οικολογία...δρόμοι παράλληλοι

Ο φίλος μου ο Στέφανος Σταμέλος ,μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων ,μου έστειλε αυτά τα δυο ποιήματα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω

Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος

Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή

σεντόνια

Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη

Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω

Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές

Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

Ακουστά σ’ έχουν τά κύματα

Πώς χαιδεύεις, πώς φιλάς

Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"

Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο

Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο

Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά

Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες

Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει

Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει

Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ

Επειδή σ’ αγαπώ καί σ’ αγαπώ

Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό

Εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στόν άνεμο

Τόσο η στάλα στόν αέρα, τόσο η σιγαλιά

Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική

Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα

Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο

Μές στούς τέσσερις τοίχους, τό ταβάνι, τό πάτωμα

Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου

Νά μυρίζω από σένα καί ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι

Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’ αλλού φερμένο

Δέν τ’ αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς

Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

Άρης Δικταίος

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Δος μου την ηδονή της ηδονής,

ζωή της ζωής, της μέθης νύχτα, οδύνη

Το ερωτικόν απόσταγμα μου ηδύνει

την υπερφίαλη σκέψη που πονεί

μόνο τη γεύση, αγάπησα μόνο, ώ

πονώ πέρ’ απ’ την αίσθηση του χώρου

της γής, πέρ’ απ’ τα μάκρη αυτά πονώ!

Δε νιώθω, δεν αισθάνομαι καθώς

άνθρωπος, μα αισθάνομαι θεός.

κι ως θεός ζούσα, μεθούσα, πλήρης

από έρωτα και δόξα ομορφιά...

Πάνω σε σουβλερά καρφιά,

σαν ασκητής, έλα και συ να γείρεις,

τον ίλιγγο να δεις, το δέος να δεις,

να φτάσεις στη σιγή και στο κενό να φτάσεις,

κι ως άνθος τον εαυτό σου να μαδείς.

Κι όταν σταθείς στο τελευταίο σκαλί

του έρωτα και του πόνου, ένα φιλί

απ’ την πείρα την τόση να κρατείς:

φιλί άγριο και ζεστό να με δαμάσεις

Τρίτη, Μαρτίου 20, 2007

Περού

Τόσο μακριά και .....τόσο κοντά!!!!!

Δευτέρα, Μαρτίου 19, 2007

Οτι και να γίνει....στο τέλος πάνε όλα καλά!!!

Αυτό δε σας έρχεται στο νου μόλις τη βλέπετε;;;;;

Σάββατο, Μαρτίου 17, 2007

Ε να παίξω κι εγώ...γιατι να μην παιξω.... στο πηγάδι κατ.......σα;;;;;;;

Αγαπητέ cortlinux .......να οι επτά ταινίες που όχι μόνο με τρελαίνουν όταν τις ξαναβλέπω για χιλιοστή φορά αλλά και αποδίδουν ΑΚΡΙΒΩΣ την ελληνική κοινωνία.

1) ο μπακαλόγατος

2) μια τρελή τρελή οικογένεια

4) Τζένη Τζένη

5) κάτι κουρασμένα παληκάρια

6) τα κίτρινα γάντια

7)Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες

Ο πελτές

Δεν ξέρω τι έχω πάθει αλλά τώρα τελευταία…

τι τελευταία δηλαδή… θάναι κανένας χρόνος .....

νοιώθω πως η εβδομάδα έχει δυο μέρες…

Τη Δευτέρα και την Παρασκευή

Είναι που έχω πολλές δουλειές ..πολλές σκοτούρες…δεν ξέρω ακριβώς τι μου συμβαίνει…

Πάντως ο καιρός περνάει απίστευτα γρήγορα….σαν ξεπέταγμα που λένε…

Αυτό δε μου συνέβαινε παλιότερα..

Θυμάμαι τον εαυτό μου να γκρινιάζει:

«Φτού ρε γαμώ το …ακόμα Τετάρτη έχουμε;;;»

Κοιτάζω γύρω μου και νομίζω πως ακόμα και ο κόσμος μου έχει μικρύνει…

σαν να τα βλέπω όλα μέσα από μυωπικά γιαλιά……

σαν να έχει συμπυκνωθεί ….όπως ο πελτές!

…………………………………………………………………………………………..

Ο πατέρας μου ήταν χονδρέμπορος στην Ευριπίδου.

Λάδια από την Καλαμάτα και τομάτες πελτέ «Κύκνος» από τη Σαντορίνη

Θυμάμαι το μαγαζί του…την έντονη μυρωδιά από το λάδι…τη γλυκιά μυρωδιά του πελτέ ….την πλάστιγγα που ανέβαζε πάνω τα βαρέλια και τους τενεκέδες…το ταμείο…..την ξύλινη σκαλίτσα που οδηγούσε στην ταράτσα στον περιστερώνα του.

Θυμάμαι ότι τα μεσημέρια πριν κλείσει το μαγαζί ανέβαινε και τους έριχνε τροφή …νομίζω πως εκείνη την εποχή ήταν όλα σκούρα και μόνο ένα ήταν λευκό που το έλεγε βασιλιά!

Θυμάμαι να πηγαίνουμε με τη μαμά μου στο μαγαζί μετά από τα ψώνια στην Ερμού…θυμάμαι το γέλιο του μόλις μας έβλεπε….

…………………………………………………………………………………………..

Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός…..και πόσο κοντά έρχονται όλα….

Σάββατο, Μαρτίου 10, 2007

Μα σε τί κράτος ζούμε;;;;;;;;;;

Το Νοέμβρη χρειάστηκε να κάνω τα χαρτιά ενός πολύ δικού μου προσώπου που ήδη είναι στο εξωτερικό, για αναβολή στράτευσης λόγω μεταπτυχιακού.

Για να μην τραβιέται κανείς στο Ρουφ στη στρατολογία, η διαδικασία γίνεται στα κατά τόπους Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών του Υπ. Εσωτερικών

Πήγα λοιπόν στο ΚΕΠ Βριλησσίων

Μου έδωσαν μια αίτηση να συμπληρώσω και μια σειρά από δικαιολογητικά.

Η αίτηση γράφει και μπορείτε να την βρείτε στο www.kep.gov.gr


Ελληνική Δημοκρατια ΥΕΘΑ

ΚΕΠ

ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΥΠΟΒΟΛΉΣ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ

ΑΙΤΗΜΑ…………………….

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ………………….

ΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΤΙΚΑ……………

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ………………………

ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ………………..

Α)……………

Β)………….

Γ)……………….

Δ) Η ελάχιστη διάρκεια σπουδών για την απόκτηση του διπλώματος ή ειδικότητας να μην υπερβαίνει την 31η Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο ο ενδιαφερόμενος συμπληρώνει το εικοστό ένατο(29ο) έτος της ηλικίας του αν πρόκειται για μεταπτυχιακές σπουδές ή το τριακοστό πρώτο(31ο) αν πρόκειται για ιατρική ειδικότητα…………..

Εκανα την αίτηση, πήγα τα δικαιολογητικά και περίμενα.

Μετά τρεις μήνες ,προχτές δηλαδή ,μου έρχεται η απορριπτική απάντηση για την αναβολή και ότι το Μάιο ο νεαρός πρέπει να παει φαντάρος!

Τρελάθηκα !!!!!!Γιατί ρε παιδια;;;;;;;;ρωτάω τη Στρατολογία..αφού ο νεαρός είναι ακόμη 27 μισό…..έχει 1μισο χρόνο για να πάει φαντάρος μέχρι τα 29!

Τι λέτε;;;;μου απαντάνε…εδώ και 2 χρόνια έχει γίνει το όριο ηλικίας το 28!!!!

Με το νόμο 3421/2005!!

Και γιατί στις αιτήσεις γράφει το 29ο έτος ηλικίας;;;;;;;;ρωτάω εγώ ο βλάκας

Και που να ξέρουμε εμείς τι κάνει το Υπ.Εσωτερικών;;;;Μαλλον δίνουν ακόμα τις αιτήσεις του παλαιού νόμου!!!!!μου απαντάνε ξερά

Και τώρα τι κανουμε;;;;;;;

Μα σε τί κράτος ζούμε;;;;;

Εγώ δεν προλαβαίνω να σώσω τον κόσμο!!!!

Το καλοκαίρι που μας πέρασε……

Βράδυ σε μια καταπληκτική βεράντα…πανσέληνος ….ο Ευβοικός σαν λίμνη ασημενια με το κατσάρωμα της παλίρροιας έντονο…τα βουνά απέναντι σαν μια ξαπλωμένη γυναίκα...... φωτάκια από τα πυροφάνια…..παρέα μεγάλη…πλάκα απίστευτη…

Η κουβέντα γύρισε στα πολιτικά κι από εκεί στα κόλπα του Περιβαλλοντικού Συλλόγου μας για να κάνουμε το Δημόσιο να δουλέψει!

Ας πούμε…...Θέλουνε να γκρεμίσουνε μια παλιά σκάλα-γέφυρα μέσα στη θάλασσα που χρησιμοποιούσαν τα παλαιά λατομεία…Θέλουν να φτιάξουν στη θέση της τσιμεντένιο λιμενοβραχίονα! Πρώτοι εμείς λέμε «Όχι»…………….

μας ακολουθούν κι άλλοι σύλλογοι… «Όχι» λέει και ο ΕΟΤ….

«Ναι» λένε ο Δήμος….οι επαγγελαματιες ψαράδες….το Υπ.Γεωργίας…το Εθν.Αμυνας….

ψιλοχαμός…

Η υπόθεση παγώνει λόγω του «Όχι» του ΕΟΤ……

Αλλάζει ο Υπουργός Τουριστικής Αναπτυξης….αλλάζει και ο ΕΟΤ….

Και από κει που έλεγε να μην γκρεμιστεί η παλιά γέφυρα ,τώρα λέει να γκρεμιστεί!!!

Εμείς σα Σύλλογος τι κάνουμε;;;;; Απευθυνόμαστε στο ΥΠΕΧΩΔΕ και η παλιά σκάλα χαρακτηρίζεται διατηρητέα!!!!

Και χαχαχαχα και χουχουχου …..

Στην παρέα ένα ζευγαρι. Αυτός εργολάβος-κατασκευαστής..αυτή γιατρός. Νεόπλουτοι ,στο σπίτι τους ντρέπεσαι να πατήσεις.

Γύρισε την κουβέντα στις δραστηριότητες του και κυρίως στα κόλπα που κάνει κι εκείνος όταν δε μπορεί να κάνει τη δουλειά του.

Στην αρχή δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει.

Μετά κατάλαβα…εννοούσε τα λαδώματα!!!!

Όταν έχτιζε το σπίτι του εδώ στην Αθήνα στα Βόρεια-Βόρεια Προάστια η Κοινότητα δεν τούδινε νερο για την πισίνα γιατί δεν έφταναν οι γεωτρήσεις.

Λάδωσε το δημοτικό Σύμβουλο της διπλανής Κοινότητας και του έδωσαν από κει!!

Όταν παίρνει μέρος σε μειοδοτικούς διαγωνισμούς λαδώνει τα μέλη των επιτροπών και τις παίρνει αυτός!

Λαδώνει τους διευθυντές.. λαδώνει τους προισταμένους…λαδώνει τους προέδρους Οργανισμών….λαδώνει …λαδώνει….

«Θέλω να κάνω τη δουλειά μου καλά και γρήγορα. Αλλωστε δεν προλαβαίνω να σώσω τον κόσμο!!!!»

Κι εγώ που νόμιζα πως θα έσωνα τον κόσμο από ένα ακόμα τσιμεντένιο τερατούργημα!!!

Τι βλάκας Χριστέ μου που είμαι!!!!

Κυριακή, Μαρτίου 04, 2007

Συν τοις άλλοις ..και ένας πανέμορφος άντρας!!!


Αν ο ποιητής είσαι εσύ,
όπως είπε ο ποιητής,
κι εκείνος που εκσφενδόνισε αστέρια
σε χίλιες νύχτες χρωματιστής βροχής
είσαι εσύ,
τί θα μπορούσα να σου πω,
Κομαντάντε;

Αν εκείνος που όρθωσε το προφίλ του στο μέλλον
και το έκανε με τη φωνή του όπλου
ήσουν εσύ,
πολεμιστής για πάντα ,αιώνιος χρόνος,
τί θα μπορούσα εγώ να σου τραγουδήσω,
Κομαντάντε;

Μάταια ψάχνω στην κιθάρα μου τον πόνο σου
και στον κήπο μου όλα είναι όμορφα,
δεν υπάρχει φόβος,
τί άλλο θα μπορούσα εγώ να σου αφήσω,
Κομαντάντε,
από το να ανταλλάξω την κιθάρα μου με το πεπρωμένο σου;
Η ν`αρνηθώ ένα τραγούδι στον ήλιο,
ή να πεθάνω χωρίς αγάπη.
Τί θα μπορούσα να σου πω εγώ
Κομαντάντε;

Αν ο ποιτής είσαι εσύ....


Πάμπλο Μιλανές-Μπαγιάμο, Κούβα 1943-ένας από τους ιδρυτές του μουσικού κινήματος Νουέβα Τρόβα