Ποίηση και οικολογία...δρόμοι παράλληλοι

Ο φίλος μου ο Στέφανος Σταμέλος ,μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων ,μου έστειλε αυτά τα δυο ποιήματα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω

Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος

Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή

σεντόνια

Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη

Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω

Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές

Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

Ακουστά σ’ έχουν τά κύματα

Πώς χαιδεύεις, πώς φιλάς

Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"

Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο

Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο

Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά

Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες

Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει

Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει

Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ

Επειδή σ’ αγαπώ καί σ’ αγαπώ

Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό

Εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στόν άνεμο

Τόσο η στάλα στόν αέρα, τόσο η σιγαλιά

Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική

Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα

Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο

Μές στούς τέσσερις τοίχους, τό ταβάνι, τό πάτωμα

Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου

Νά μυρίζω από σένα καί ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι

Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’ αλλού φερμένο

Δέν τ’ αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς

Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

Άρης Δικταίος

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Δος μου την ηδονή της ηδονής,

ζωή της ζωής, της μέθης νύχτα, οδύνη

Το ερωτικόν απόσταγμα μου ηδύνει

την υπερφίαλη σκέψη που πονεί

μόνο τη γεύση, αγάπησα μόνο, ώ

πονώ πέρ’ απ’ την αίσθηση του χώρου

της γής, πέρ’ απ’ τα μάκρη αυτά πονώ!

Δε νιώθω, δεν αισθάνομαι καθώς

άνθρωπος, μα αισθάνομαι θεός.

κι ως θεός ζούσα, μεθούσα, πλήρης

από έρωτα και δόξα ομορφιά...

Πάνω σε σουβλερά καρφιά,

σαν ασκητής, έλα και συ να γείρεις,

τον ίλιγγο να δεις, το δέος να δεις,

να φτάσεις στη σιγή και στο κενό να φτάσεις,

κι ως άνθος τον εαυτό σου να μαδείς.

Κι όταν σταθείς στο τελευταίο σκαλί

του έρωτα και του πόνου, ένα φιλί

απ’ την πείρα την τόση να κρατείς:

φιλί άγριο και ζεστό να με δαμάσεις

Περού

Τόσο μακριά και .....τόσο κοντά!!!!!

Οτι και να γίνει....στο τέλος πάνε όλα καλά!!!

Αυτό δε σας έρχεται στο νου μόλις τη βλέπετε;;;;;

Ε να παίξω κι εγώ...γιατι να μην παιξω.... στο πηγάδι κατ.......σα;;;;;;;

Αγαπητέ cortlinux .......να οι επτά ταινίες που όχι μόνο με τρελαίνουν όταν τις ξαναβλέπω για χιλιοστή φορά αλλά και αποδίδουν ΑΚΡΙΒΩΣ την ελληνική κοινωνία.

1) ο μπακαλόγατος

2) μια τρελή τρελή οικογένεια

4) Τζένη Τζένη

5) κάτι κουρασμένα παληκάρια

6) τα κίτρινα γάντια

7)Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες

Ο πελτές

Δεν ξέρω τι έχω πάθει αλλά τώρα τελευταία…

τι τελευταία δηλαδή… θάναι κανένας χρόνος .....

νοιώθω πως η εβδομάδα έχει δυο μέρες…

Τη Δευτέρα και την Παρασκευή

Είναι που έχω πολλές δουλειές ..πολλές σκοτούρες…δεν ξέρω ακριβώς τι μου συμβαίνει…

Πάντως ο καιρός περνάει απίστευτα γρήγορα….σαν ξεπέταγμα που λένε…

Αυτό δε μου συνέβαινε παλιότερα..

Θυμάμαι τον εαυτό μου να γκρινιάζει:

«Φτού ρε γαμώ το …ακόμα Τετάρτη έχουμε;;;»

Κοιτάζω γύρω μου και νομίζω πως ακόμα και ο κόσμος μου έχει μικρύνει…

σαν να τα βλέπω όλα μέσα από μυωπικά γιαλιά……

σαν να έχει συμπυκνωθεί ….όπως ο πελτές!

…………………………………………………………………………………………..

Ο πατέρας μου ήταν χονδρέμπορος στην Ευριπίδου.

Λάδια από την Καλαμάτα και τομάτες πελτέ «Κύκνος» από τη Σαντορίνη

Θυμάμαι το μαγαζί του…την έντονη μυρωδιά από το λάδι…τη γλυκιά μυρωδιά του πελτέ ….την πλάστιγγα που ανέβαζε πάνω τα βαρέλια και τους τενεκέδες…το ταμείο…..την ξύλινη σκαλίτσα που οδηγούσε στην ταράτσα στον περιστερώνα του.

Θυμάμαι ότι τα μεσημέρια πριν κλείσει το μαγαζί ανέβαινε και τους έριχνε τροφή …νομίζω πως εκείνη την εποχή ήταν όλα σκούρα και μόνο ένα ήταν λευκό που το έλεγε βασιλιά!

Θυμάμαι να πηγαίνουμε με τη μαμά μου στο μαγαζί μετά από τα ψώνια στην Ερμού…θυμάμαι το γέλιο του μόλις μας έβλεπε….

…………………………………………………………………………………………..

Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός…..και πόσο κοντά έρχονται όλα….

Μα σε τί κράτος ζούμε;;;;;;;;;;

Το Νοέμβρη χρειάστηκε να κάνω τα χαρτιά ενός πολύ δικού μου προσώπου που ήδη είναι στο εξωτερικό, για αναβολή στράτευσης λόγω μεταπτυχιακού.

Για να μην τραβιέται κανείς στο Ρουφ στη στρατολογία, η διαδικασία γίνεται στα κατά τόπους Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών του Υπ. Εσωτερικών

Πήγα λοιπόν στο ΚΕΠ Βριλησσίων

Μου έδωσαν μια αίτηση να συμπληρώσω και μια σειρά από δικαιολογητικά.

Η αίτηση γράφει και μπορείτε να την βρείτε στο www.kep.gov.gr


Ελληνική Δημοκρατια ΥΕΘΑ

ΚΕΠ

ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΥΠΟΒΟΛΉΣ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ

ΑΙΤΗΜΑ…………………….

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ………………….

ΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΤΙΚΑ……………

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ………………………

ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ………………..

Α)……………

Β)………….

Γ)……………….

Δ) Η ελάχιστη διάρκεια σπουδών για την απόκτηση του διπλώματος ή ειδικότητας να μην υπερβαίνει την 31^η Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο ο ενδιαφερόμενος συμπληρώνει το εικοστό ένατο(29^ο) έτος της ηλικίας του αν πρόκειται για μεταπτυχιακές σπουδές ή το τριακοστό πρώτο(31^ο) αν πρόκειται για ιατρική ειδικότητα…………..

Εκανα την αίτηση, πήγα τα δικαιολογητικά και περίμενα.

Μετά τρεις μήνες ,προχτές δηλαδή ,μου έρχεται η απορριπτική απάντηση για την αναβολή και ότι το Μάιο ο νεαρός πρέπει να παει φαντάρος!

Τρελάθηκα !!!!!!Γιατί ρε παιδια;;;;;;;;ρωτάω τη Στρατολογία..αφού ο νεαρός είναι ακόμη 27 μισό…..έχει 1μισο χρόνο για να πάει φαντάρος μέχρι τα 29!

Τι λέτε;;;;μου απαντάνε…εδώ και 2 χρόνια έχει γίνει το όριο ηλικίας το 28!!!!

Με το νόμο 3421/2005!!

Και γιατί στις αιτήσεις γράφει το 29^ο έτος ηλικίας;;;;;;;;ρωτάω εγώ ο βλάκας

Και που να ξέρουμε εμείς τι κάνει το Υπ.Εσωτερικών;;;;Μαλλον δίνουν ακόμα τις αιτήσεις του παλαιού νόμου!!!!!μου απαντάνε ξερά

Και τώρα τι κανουμε;;;;;;;

Μα σε τί κράτος ζούμε;;;;;

Εγώ δεν προλαβαίνω να σώσω τον κόσμο!!!!

Το καλοκαίρι που μας πέρασε……

Βράδυ σε μια καταπληκτική βεράντα…πανσέληνος ….ο Ευβοικός σαν λίμνη ασημενια με το κατσάρωμα της παλίρροιας έντονο…τα βουνά απέναντι σαν μια ξαπλωμένη γυναίκα...... φωτάκια από τα πυροφάνια…..παρέα μεγάλη…πλάκα απίστευτη…

Η κουβέντα γύρισε στα πολιτικά κι από εκεί στα κόλπα του Περιβαλλοντικού Συλλόγου μας για να κάνουμε το Δημόσιο να δουλέψει!

Ας πούμε…...Θέλουνε να γκρεμίσουνε μια παλιά σκάλα-γέφυρα μέσα στη θάλασσα που χρησιμοποιούσαν τα παλαιά λατομεία…Θέλουν να φτιάξουν στη θέση της τσιμεντένιο λιμενοβραχίονα! Πρώτοι εμείς λέμε «Όχι»…………….

μας ακολουθούν κι άλλοι σύλλογοι… «Όχι» λέει και ο ΕΟΤ….

«Ναι» λένε ο Δήμος….οι επαγγελαματιες ψαράδες….το Υπ.Γεωργίας…το Εθν.Αμυνας….

ψιλοχαμός…

Η υπόθεση παγώνει λόγω του «Όχι» του ΕΟΤ……

Αλλάζει ο Υπουργός Τουριστικής Αναπτυξης….αλλάζει και ο ΕΟΤ….

Και από κει που έλεγε να μην γκρεμιστεί η παλιά γέφυρα ,τώρα λέει να γκρεμιστεί!!!

Εμείς σα Σύλλογος τι κάνουμε;;;;; Απευθυνόμαστε στο ΥΠΕΧΩΔΕ και η παλιά σκάλα χαρακτηρίζεται διατηρητέα!!!!

Και χαχαχαχα και χουχουχου …..

Στην παρέα ένα ζευγαρι. Αυτός εργολάβος-κατασκευαστής..αυτή γιατρός. Νεόπλουτοι ,στο σπίτι τους ντρέπεσαι να πατήσεις.

Γύρισε την κουβέντα στις δραστηριότητες του και κυρίως στα κόλπα που κάνει κι εκείνος όταν δε μπορεί να κάνει τη δουλειά του.

Στην αρχή δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει.

Μετά κατάλαβα…εννοούσε τα λαδώματα!!!!

Όταν έχτιζε το σπίτι του εδώ στην Αθήνα στα Βόρεια-Βόρεια Προάστια η Κοινότητα δεν τούδινε νερο για την πισίνα γιατί δεν έφταναν οι γεωτρήσεις.

Λάδωσε το δημοτικό Σύμβουλο της διπλανής Κοινότητας και του έδωσαν από κει!!

Όταν παίρνει μέρος σε μειοδοτικούς διαγωνισμούς λαδώνει τα μέλη των επιτροπών και τις παίρνει αυτός!

Λαδώνει τους διευθυντές.. λαδώνει τους προισταμένους…λαδώνει τους προέδρους Οργανισμών….λαδώνει …λαδώνει….

«Θέλω να κάνω τη δουλειά μου καλά και γρήγορα. Αλλωστε δεν προλαβαίνω να σώσω τον κόσμο!!!!»

Κι εγώ που νόμιζα πως θα έσωνα τον κόσμο από ένα ακόμα τσιμεντένιο τερατούργημα!!!

Τι βλάκας Χριστέ μου που είμαι!!!!

Συν τοις άλλοις ..και ένας πανέμορφος άντρας!!!

Αν ο ποιητής είσαι εσύ,
όπως είπε ο ποιητής,
κι εκείνος που εκσφενδόνισε αστέρια
σε χίλιες νύχτες χρωματιστής βροχής
είσαι εσύ,
τί θα μπορούσα να σου πω,
Κομαντάντε;

Αν εκείνος που όρθωσε το προφίλ του στο μέλλον
και το έκανε με τη φωνή του όπλου
ήσουν εσύ,
πολεμιστής για πάντα ,αιώνιος χρόνος,
τί θα μπορούσα εγώ να σου τραγουδήσω,
Κομαντάντε;

Μάταια ψάχνω στην κιθάρα μου τον πόνο σου
και στον κήπο μου όλα είναι όμορφα,
δεν υπάρχει φόβος,
τί άλλο θα μπορούσα εγώ να σου αφήσω,
Κομαντάντε,
από το να ανταλλάξω την κιθάρα μου με το πεπρωμένο σου;
Η ν`αρνηθώ ένα τραγούδι στον ήλιο,
ή να πεθάνω χωρίς αγάπη.
Τί θα μπορούσα να σου πω εγώ
Κομαντάντε;

Αν ο ποιτής είσαι εσύ....


Πάμπλο Μιλανές-Μπαγιάμο, Κούβα 1943-ένας από τους ιδρυτές του μουσικού κινήματος Νουέβα Τρόβα

Τί είναι η πατρίδα μας;;;

Μην είναι οι κάμποι μην είναι τα ψηλά βουνα;
Τη βρίζουμε
τη μουτζώνουμε
τη βλαστημάμε
τη φτύνουμε
και μόλις φύγουμε μακριά της
την κρεμάμε στην καρδια μας

5 πράγματα που δεν ξερετε για μενα.

Παιρνω τη σκυτάλη από το vatraxokoritso και γραφω στα γρήγορα και χωρις πολλή σκέψη.
1.Είμαι ανοιχτο βιβλίο
2.τσιμπάω ευκολα
3.ψαρώνω ακόμα πιο ευκολα
4.δινω αμετρητες φορες "δεύτερες ευκαιριες"μεχρι να μου κάνει κλικ οπότε και τέρμα.
5.δεν αντεχω την αλαζονία και την ξιπασια του επαρχιώτη

Είναι κατι γυναίκες....

Είναι κατι γυναίκες….

Χτες το βράδυ καθόμαστε με μια παρέα σε μια ταβέρνα και τρώγαμε. Καλοί φιλοι με απίστευτη πλάκα. Δηλαδή να σε πιανει η αναπνοη σου από το γέλιο!

Η κουβέντα ήρθε στο συγχωρεμένο το Βαρθολομαίο. Το τι ειπώθηκε δεν περιγράφεται …μέχρι ότι στην κηδεία μαζί με το μαξιλαράκι που είχε πάνω τα παρασημα του είχαν και μαξιλαράκι με πάνω τα Viagra!!

Χαμός!!!Μπήκανε στην πλάκα και οι άλλες παρέες και έγινε το σώσε!!!

Και φυσικά ο καθένας είχε τη δική του άποψη στο ποιος φταιει..

Φταίει ο Βαρθολομαίος γιατι του άρεσαν οι γυναικες, φταίει η Θεώνη γιατι της άρεσαν οι άντρες, φταίει ο άντρας της που δεν την κράτησε ή δεν τη χώρισε, φταίει η γυναικα του Βαρθολομαίου γιατι τον ζήλευε, φταίει ο ένας, φταίει ο άλλος μέχρι τη Νέα Δημοκρατία ειπανε πως φταίει!!!!

Εκεί λοιπον σκέφτηκα κάτι γυναικες που έχω συναντήσει στη ζωή μου και που τις θυμάμαι πολύ ζωντανά.

Είναι οι γυναίκες που ερωτεύονται τη Θέση..

Τη θέση του Διοικητή…του Προέδρου…του Διευθυντή…του Προιστάμενου

Οχι τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από αυτή.

Τις έχω συναντήσει στη δουλειά μου κυρίως

Είναι οι γυναίκες που η εξουσία του άλλου λειτουργεί γιαυτές σαν το μεγαλύτερο αφροδισιακό.

Προσέξτε …όχι τα λεφτά ή η φήμη αλλά η εξουσία!!

Τις έχω δει πώς λειτουργούν……

Φροντίζουν να τον πλησιάζουν με τέτοιο σαγηνευτικό τρόπο ώστε να του γίνονται απαραίτητες!

Του αλλαζουν λουλούδια κάθε μέρα στο γραφείο του…του φέρνουν καφέ με κρουασάν από το σπίτι…τον ρωτάνε αν του πέρασε ο πονοκέφαλος…αν θέλει να του δώσουν ένα δικό τους παυσίπονο αμερικάνικο…του φέρνουν τυρόπιτα που έστειλε η μαμά τους …τον πλησιάζουν …τον αφήνουν να τις μυρίσει…τον ακουμπάνε στο χέρι…..σκύβουν να του πούνε κατι εμπιστευτικό..τον κοιτάνε μές`στα μάτια………

Και ο άλλος τρελαίνεται…τα παίζει….βλέπει πως είναι επιθυμητός…..ισοπεδώνεται…και από κει και πέρα ότι προκύψει!!!!!

Δεν ξέρω μπορεί η περίπτωση της Θεώνης να ήταν τέτοια…..

Μπορεί και να κανω λάθος ….

Γκέισα

Γκέισα

Όταν ήμουνα μικρή, γύρω στα 6, τα πολύ παλια χρονια, τις Απόκριες , η μητέρα μου με έντυνε γκέισα.

Δεν ξερω πως και γιατι είχε καταλήξει πως ήταν η μοναδική αποκριάτικη στολή που μου πήγαινε. Όχι πως δεν ειχαμε δοκιμάσει και άλλες αλλα αυτή της γκέισας μουρχοτανε γάντι κατά γενική ομολογία (ρωτάγαμε το μπαμπά, την αδελφή μου, τις θειες, τις γειτονισες…γκαλοπ κανονικό).

Την έραβε λοιπον μόνη της. Είχε κληρονομήσει από τη γιαγιά μου, όπως ακριβώς κι εγώ , ένα απιστευτο ταλέντο στη ραπτική…..όχι κοπτική…μόνο ραπτική.

Η πολυαγαπημένη μου γιαγια η Αθηνά η σφακιανή ήταν εξαιρετική ράφτρα.Εμενε στη Σοφοκλέους, όπου γέννησε και τα παιδιά της και έραβε τα κοστούμια των δικηγόρων που έμεναν τριγύρω. Μεγάλη τεχνίτισσα.

Τη στολή λοιπον της γκέισας την έραβε η μαμα μου.Επαιρνε το ύφασμα, ένα μαύρο μεταξωτό με ανθισμενες αμυγδαλιές και λευκά νουφαρα πάνω και μου έφτιαχνε ένα κιμονό αριστούργημα. Μου φορούσε λευκά σοσονια και ίσια μαύρα παπούτσια.

Στο κεφάλι δε φόραγα περούκα, δε μου αρεσε, με βάραινε και έκλαιγα. Ετσι μου έπιανε τα μαλλιά κότσο σφιχτό και πέρναγε μέσα τις γιαπωνέζικες βελόνες. Το μακιγιαζ με ήθελε με λοξά ματάκια και κατακόκκινο κραγιόν.

Τα χέρια μου κρυμένα στα φαρδιά μανίκια του κιμονό και δασκαλεμένη να περπατάω με μικρα βηματάκια

Εχω φωτογραφία από εκείνη την εποχή.Τέτοιο πιτσιρίκι να το πιεις στο ποτήρι που λένε!!!!!!!

Εκεί παλι γύρω στα 6 άρχισα μπαλέτο.Σχολή κλασικού μπαλέτου Μοριάνοβα, ρώσικο σύστημα Vaganova…Χριστέ μου τι εποχές!!!!

Το μπαλέτο το σταμάτησα μόλις άρχισα τα φροντιστήρια για το Πανεπιστήμιο..το συνεχισα λίγο μετά ….και ύστερα τέρμα.

Μου στοίχισε όσο τίποτα.

Μεγάλο λαθος!Αν ξαναζούσα το μονο λαθος που δε θάκανα

Εκεί λοιπον στο μπαλέτο καναμε κάθε χρόνο επιδείξεις στο τελος της χρονιάς.

Αναλογα με το έργο που ανεβάζαμε ειχαμε και τα κατάλληλα κοστούμια σχδιασμένα από την Ελλη Σολομωνίδου. Τα κοστούμια αυτά τα φοράγαμε τις επόμενες Απόκριες.

Ας πουμε μια χρονιά ανεβάσαμε Grieg. Εγώ έκανα τον Ερωτα. Μια κρεμ μεταξωτή κοντή χλαμύδα με τον ένα ώμο έξω και στα χέρια το τόξο.

Τις Απόκριες φόρεσα το κοστούμι αυτό στη γιορτή του σχολείου όμως κανεις δεν καταλαβε ότι ήμουν ντυμένη Ερωτας. Επρεπε να το λέω κάθε φορά που με ρωτάγανε.

Άλλη φορά ανεβάζαμε Μπραμς ουγγρικούς χορούς. Τα ίδια και με τις κοζάκικες στολές… Μονο όταν φορούσα τις μπαλαρίνες δε χρειαζοταν να πω τι ήμουν ντυμένη αλλα μια φορά την έβαλα και δεν την ξαναβαλα γιατι μια κυρία σε ένα χορο παρατήρησε: «Μα καλά μπαλαρίνα με σκαρπίνια;;»

Και η μαμά μου οργισμένη της απάντησε: «Και πως θα περπατάει το παιδι στο δρόμο με τις πουέντες;»

Ετσι καταλήγαμε στη γκέισα.Σίγουρη στολή και το κυριότερο δε με ρωτούσε κανεις τι ειμαι ντυμένη.

Πριν μερικά χρόνια πήγαμε μια τελευταία Κυριακή έτσι στο απρόοπτο στην Πάτρα για το καρναβάλι.

Μέχρι τότε το έβλεπα από την τηλεόραση.

Μπήκαμε λοιπόν στα πλάγια του δρόμου και περιμέναμε, αφού πρώτα περάσαμε στα γρήγορα από την κεντρική πλατεία που συγκεντρώνονταν τα άρματα και που η βρώμα ήταν απίστευτη.

Ξεκίνησε λοιπον η παρέλαση…τι να σας πω .Μ`έπιασε η ψυχή μου.Να βλέπω τα άρματα να τα σέρνουν αγροτικά, μπαγκαζιέρες, φορτηγά …να φαινονται οι άνθρωποι από μέσα , ψιλοέβρεχε, βρώμικα στο δρόμο, οι μασκαράδες βρεμένοι και βρώμικοι…τα μικρά παιδιά να σέρνονται κατω, να τα τραβάνε οι πατεράδες τους… ούτε και που ήξερες τι ήταν ντυμενος ο καθένας…κατι από τουρλού…

δεν ξέρω αλλά καλύτερα που τόβλεπα από την Τηλεόραση.

Πριν φύγουμε μούρθε στο μυαλό η εικόνα μου ντυμενη γκέισα.

Καλοραμενη και ξεκαθαρη ….γκέισα

Βρε καλά που υπάρχουν και οι Σύλλογοι!!!!

Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων :Η μεγάλη αμαρτία!

Κάποια μέρα διάβαζα σε ένα blog ,τώρα δε θυμάμαι που, για το πόσο έχει αλλαξει η πορεία του κόσμου χάρη στην ύπαρξη των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.

Εγώ θα προσθέσω και αυτό.

Καλά που υπάρχουν και οι Σύλλογοι!!

Είμαι Γραμματέας σε έναν Περιβαλλοντικό Σύλλογο παραλιακής περιοχής, κάπου 140 χλμ μακριά από την Αθήνα, για την ακρίβεια Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος.

Συνήθως όταν πηγαίνεις σε μια περιοχή να αγοράσεις οικόπεδο και να φτιάξεις εξοχικό ,σε τραβάει πρώτα η θάλασσα ,ο περιβάλλων χώρος, η θέα, τα σπίτια που βλέπεις γύρω σου, οι προσβάσεις ……

Ε αυτά φτάνουν .Αλλωστε οι επισκέψεις που κάνεις παρέα με το μεσίτη δεν είναι και για χόρταση. Πας βλέπεις, γυρίζεις λίγο το μέρος να το δεις, συμφωνείς στην τιμή….και το πήρες.

Μετά αρχίζεις τον αγώνα για το χτίσιμο…..το φτιάχνεις όπως το θες ή καλύτερα στο φτιάχνουν όπως το θέλουν οι μαστόροι..

διότι έτσι ξέρουν και έτσι καταλαβαίνουν…

τους λες έτσι το θέλω…στο φτιάχνουν αλλιώς …

και μετά σου λένε: «Μα έτσι δε μου είπες πως το θες;»

Αντε να το χαλάσεις μετα.

Και αφού λοιπον φτιάξεις το σπίτι και το κατοικήσεις αρχίζεις να βλέπεις τα ελαττώματα ,πρώτα του σπιτιού και μετά της περιοχής.

Στο μεταξύ έχουν περάσει κάποια χρόνια …..

Και βλέπεις ξαφνικά να γίνεται μια βιοτεχνία τσιμεντόλιθων ή να ανοίγει ένα χοιροστάσιο.

Μα καλά λες ..πώς διάολο άφησαν μέσα σε μια τουριστική περιοχή να γίνει τσιμεντάδικο ή χοιροστάσιο;;;;Ποιος τούδωσε την άδεια;;;

Εκεί που υπάρχει μια γραφική προβλήτα για τα ψαροκάικα βλέπεις ξαφνικά ( και λέω ξαφνικά διότι το χειμώνα μπορεί να κάνεις και 3 μήνες να πας στο εξοχικό) ένα λιμενοβραχίονα όπου μεταφέρονται με μικρά εμπορικά π.χ. πρώτες ύλες ή χημικά.

Μα καλά λες..πώς διάολο γίνεται μέσα σε μια τουριστική περιοχή να μπαινοβγαίνουν εμπορικά;;;;Ποιος το άφησε να γίνει;;;

Και αρχίζεις να ρωτάς..το πώς και το γιατί…και παίρνεις την απάντηση:

«Όλα νόμιμα έγιναν! Αφού έγιναν και Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων!»

Να λοιπόν η μπανανόφλουδα.!!

Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και τα σκυλιά δεμένα

Η μεγάλη απάτη!!Ο υπ`αρ.1 βιαστής του Περιβάλλοντος!

Για όσους δεν ξέρουν τι είναι….

Κάθε έργο ή δραστηριότητα…από ψησταριά και περίπτερο μέχρι πυρηνικό εργοστάσιο και αεροδρόμιο…για να γίνει πρέπει πρώτα να γίνει Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ώστε να εκτεθούν οι συνέπειες στο περιβάλλον από την κατασκευή του έργου και να ΄ληφθούν μέτρα για την αποκατάστασή του και στη συνέχεια για την Προστασία του.

Στη συνέχεια η Μελέτη αυτή η οποία συντάσσεται βάσει κάποιου ερωτηματολογίου, μαζί με πολλά άλλα δικαιολογητικά κατατίθεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ ή στις κατά τόπους Περιφέρειες(ανάλογα με το πόσο μεγάλο είναι το έργο) για να εγκριθεί και να εκδοθεί η άδεια.

Ο επιχειρηματίας τώρα που θέλει να κατασκευάσει π.χ. ένα εργοστάσιο πλαστικών σε μια περιοχή πρέπει πρώτα να κάνει Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων όπου μέσα θα περιγράψει πως ακριβώς θα γίνει το έργο αυτό, τι συνέπειες θα έχει στο Περιβάλλον και τι μέτρα θα πάρει για να το προστατέψει.

Βρίσκει λοιπόν ένα γραφείο Μελετών στο οποίο αναθέτει την εκπόνηση της Μελέτης. Το γραφείο φτιάχνει τη Μελέτη κατά παραγγελία του πελάτη και γράφει μέσα –για να μη σας κουράζω-ότι θέλει!

Αποτέλεσμα να βλέπεις ότι ένα εργοστάσιο πλαστικών όχι μόνο δε θα βλάψει το Περιβάλλον αλλά θα το ωφελήσει κιόλας!!!

Από εκεί και πέρα όλα είναι εύκολα.

Τη στέλνει στο ΥΠΕΧΩΔΕ ή στην Περιφέρεια.

Οι αντίστοιχες διευθύνσεις Περιβάλλοντος που πολύ λίγο τις νοιάζει αν θα υποστεί βλάβη ή όχι η περιοχή π.χ. Σουβλίτσα Κερκύρας που ούτε ξέρουνε που πέφτει αλλα και που ούτε τους ενδιαφέρει, εγκρίνουν τη Μελέτη.

Πολλές φορές μάλιστα οι υπάλληλοι των Διευθύνσεων Περιβάλλοντος είναι και συνεργάτες με τα μελετητικά γραφεία οπότε είναι οι ίδιοι που φτιάχνουν τις Μελέτες!!!!!!!!!

Στη συνέχεια η μελέτη αυτή πηγαίνει στο Νομαρχιακό Συμβούλιο της περιοχής. Ανίδεοι οι περισσότεροι Νομάρχες και Νομαρχιακοί σύμβουλοι την εγκρίνουν!!!

Σου λέει ..αφού είπε ναι το ΥΠΕΧΩΔΕ.. άρα εντάξει θα είναι….

Και το έγκλημα είναι έτοιμο!

Εκτός….

εκτός και αν υπάρχει κάποιος Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος που έχει τα μάτια και τ`αυτιά του ανοιχτά. Και κάνει παρέμβαση!

Δηλαδή ζητήσει τη μελέτη, τη διαβάσει,βρει τα σημεία που δεν είναι σωστά και ζητήσει να ξαναγίνει !

Ε τότε κάτι μπορεί να σωθεί!!!Κάποια μέτρα σωστά για την προστασία του περιβάλλοντος μπορεί να ληφθούν!!!

Αλλιώς ….

11 χρόνια ασχολούμαστε στο Σύλλογο με Περιβαλλοντικά θέματα.

Τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά του Περιβάλλοντος έγιναν μέσα από τις Μελέτες για την Προστασία του!

Μια και τόφερε η κουβέντα

Σήμερα έκλεισαν τρία χρόνια από τότε που έχασα τη μητέρα μου. Όπως συνήθως κάνουν σ`αυτές τις περιπτώσεις πήγαμε στο νεκροταφείο για το σχετικό μνημόσυνο.Στο νεκροταφείο δεν πάω συχνά.όχι γιατί αποφεύγω τέτοιους χώρους που μόνο θλίψη και δάκρυα φέρνουν ούτε έχω καμια προκατάληψη ούτε έχω ξεχάσει τη μάνα μου ή τον πατέρα μου…όπως θάλεγαν κάτι θείτσες…..το αντίθετο .Τους έχω μέσα στην καρδιά μου και καθημερινά τους θυμάμαι με πολύ αγάπη και τρυφερότητα.

Αλλά να…ρε παιδί μου στο νεκροταφείο αποσυντονίζομαι…Δεν ξέρω κάτι ο κόσμος, κάτι οι παπάδες σούρτα φέρτα…..φασαρία ..δε μπορείς να συγκεντρωθείς…Στο τέλος δεν έχεις καταλάβει γιατί πήγες.

Πήγαμε λοιπόν μαζί με την αδελφή μου και την κόρη της.

Η αδελφή μου έχει χάσει πρόσφατα το γιο της.

Είναι μια γυναίκα –υπόδειγμα υπομονής ,ψυχικής δύναμης και αξιοπρέπειας.

Τέλος πάντων φωνάξαμε τον παπά να κάνει το τρισάγιο.

Πριν ξεκινήσει λέει η αδελφή μου στον παπά…πώς της ήρθε τώρα ούτε που ξέρω……..να μας πει τη γνώμη του για την καύση των νεκρών.

Εκείνος μέσα σε δυο προτάσεις μας είπε τη θέση της εκκλησίας.

Ότι η παράδοση λέει «χώμα είμαστε και στο χώμα πρέπει να πάμε» αλλά και για ένα πρόσθετο λόγο..«αν χρειαστεί να γίνει εξέταση του πτώματος για κάποιο λόγο ..πού θα την κάνουν ;;;στη στάχτη;;;»

Για την καύση των νεκρών ο λόγος πολύς χρόνια τώρα..Από τον καιρό που ήμουνα στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ και έκανα τα Εν Δήμω.

Θυμάμαι έβγαζα δημάρχους και παπάδες και πολιτικούς και έλεγαν…έλεγαν.

Υπάρχουν βέβαια τα υπέρ και τα κατά…δεν είναι ο χώρος ούτε οι περιστάσεις τώρα για να τα λέμε αυτά.Αλλωστε δεν υπάρχει και διάθεση….

Απλά βλέπω την αδελφή μου. Πηγαίνει στον τάφο του παιδιού της κάθε εβδομάδα την ίδια μέρα. Γιατί εκεί βρίσκεται το παιδί της. Εκεί είναι το σπίτι του.

Κι αν θέλετε αυτή η επίσκεψη έχει γίνει σκοπός της ζωής της. Ετοιμάζεται από την προηγούμενη. Τα ρούχα που θα βάλει, την τσάντα που θα κρατήσει, τα λουλούδια που θα του πάει. Αλλοτε τα αγοράζει , άλλοτε τα κόβει από τον κήπο της.Τη μια φορά τριαντάφυλλα αγορασμένα. Την άλλη γιασεμια από τον κήπο. Την άλλη κλαδια με άνθη λεμονιάς .Πηγαίνει στο Μοναστηράκι για να αγοράσει λιβάνι γαρδένια και μόσχο, καρβουνάκια ειδικά που κρατάνε πιο πολύ. Αλλάζει τα βάζα κάθε τόσο,πότε κοντά και φαρδιά άλλοτε ψηλά και στενά. Αλλαζει το καντήλι. Άλλο το καλοκαίρι , άλλο το χειμώνα , τους αλλάζει τα τζαμάκια τους ,πότε βάζει πολύχρωμα σα βιτρώ ,πότε κίτρινα, πότε λευκά. Και αυτό είναι ιστορία ολόκληρη. Το παίρνει , το πάει στο τζαμά, το φέρνει πίσω.

Κουβαλάει από την παραλία της Γλυφάδας που μένει βότσαλα και τα βάζει σε σχέδια πάνω στα μάρμαρα, αλλάζει θέση στα γράμματα του ονόματός του, Χάρη τον έλεγαν Χαράλαμπο, σαν αύριο γιόρταζε. Πότε μπρούτζινα, πότε μαρμάρινα, πότε πάνω στο σταυρό, πότε στη βάση του………

Και πλύσιμο, γιάλισμα του τάφου, πότισμα στις γλάστρες.

Πάντα έχει κάτι να κάνει….. «Εχω δουλειά στο Χάρη μου» σου λέει

Και του μιλάει.. του λέει…του λέει….τα νέα της οικογένειας, τα παράπονά της, τα προβλήματα της…συζητάει μαζί του….του ζητάει τη γνώμη του…..του λέει κάποιο αστείο που άκουσε…φιλάει τη φωτογραφία του και φεύγει…

Ρε παιδί μου..Δεν ξέρω τι πρέπει να γίνει με την καύση των νεκρών. Ισως να είναι σωστό να καθιερωθεί. Για πολλούς λόγους…για το ότι δεν υπάρχουν πια χώροι για τα νεκροταφεία …. για ότι έχουν κορεστεί τα χώματα ….

Για το πόσο επικίνδυνο είναι μέσα στις πόλεις να υπάρχουν πια …για τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα….

Σύμφωνοι.

Αλλά πείτε μου όλα αυτά που κάνει η αδελφή μου πού θα τα έκανε;;;;

Μπροστά σε ένα βάζο με λίγη στάχτη;;;;

Η Ανοιξη είναι εδώ!!!!

Τώρα πιο από τα δυο ειναι πιο όμορφο;;;;;

Το παλιόπαιδο το ατίθασο!!

Ο Βόρειος Ευβοικός αγριεμένος!!!!

"Μπορώ να έχω μια κόπια;"

Την προπερασμενη Παρασκευή,δηλαδή οχι προχτες..στις 20-1, αν θυμαστε ειχα ένα θέμα απο τις Εικόνες του Κυριακάτικου Εθνους.Οχι ακριβως θέμα, μια διαφημιση της Durex για το το δαχτυλίδι που δονειται,που φοριέται στο αντρικο μοριο, δουλευει με μπαταρια και το βρισκεις στα φαρμακεια και τα Σουπερ μαρκετ.Μια διαφήμιση γραμμενη από την ίδια την εταιρεια με πολύ χιουμορ,μη σας πω πλάκα απιστευτη.
Φανταζομαι όλοι θα την έχετε διαβασει γιατι δημοσιευεται σε ολες τις εφημεριδες και τα περιοδικά.
Για το φοβο των Ιουδαιων την άφησα τελευταια για τις 12 παρα πέντε.Μαλιστα είπα ακριβως τη σελίδα και μετα σχολίασα
"Βρε τι έπαθαν οι καημενοι οι άντρες..μεχρι δαχτυλιδι τους έβαλαν!"
Μετα λιγες μερες (την Πέμπτη )μου τηλεφωνησε η Διευθύντρια μου και μου ειπε πως ενας ακροατης (ονομα διευθυνση και τηλεφωνο τα έχω) επικοινωνησε μαζι της έξαλλος και της είπε ότι η κ. Τσούμα ειναι απαράδεκτη, ότι ΄τετοια πράγματα δε πρέπει να ακουγονται από το δημοσιο ραδιοφωνο, ότι θέλει μια κόπια να την πάει στο Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο και ότι παρα το γεγονός ότι μου τηλεφωνει στη δουλειά εγω δεν βγαινω(μεγάλο ψεμα )!!!!!!
Με παρακαλεσε να του τηλεφωνήσω και να τον καλμαρω.
Τον πήρα που λέτε τηλεφωνο και σε φιλικό τονο του ζητησα να μαθω τι τον ενοχλησε ,δεδομένου ότι ο τονος και το ύφος μου δεν ειναι ΠΟΤΕ χυδαιος ή προκλητικός ή πρόστυχος και παντα με διαθεση πειράγματος λέω τα θέματα γυρω από το σεξ.
Ο τύπος λοιπον ως αυτοκλητος υπερασπιστης της τιμης και της υποληψης του Ραδιοφώνου άρχισε να μου λέει ότι τέτοια πράγματα δε μπορούν να λέγονται στο δημοσιο ραδιοφωνο και αν το ακούσει μια 16 χρονη θα προσπάθησει να πειραματιστει κ.λ.π. κ.λ.π.
Του λέω κι εγώ ότι έχω ακροατες 13,14 ,15 ,16 17 χρονών και ειμαι σιγουρη πως τα παιδιά αυτα δε θα περιμενουν 12 παρά πέντε το βραδυ να ακούσουν από μένα για το δονούμενο δαχτυλίδι διότι ήδη θα το έχουν δει στην κυριακάτικη εφημερίδα που έφερε ο πατέρας τους στο σπίτι και στο ένθετο οικογενειακό περιοδικό.
Ειπαμε πολλά...κάποια στιγμή για να δωσω τοπο στην οργη και να τελειώνει η υπόθεση του λέω:
"Τέλος πάντων ειμαι διατεθιμενη να σας ζητήσω συγνωμη επειδη ενοχληθήκατε αλλά προσωπικα από σας και οχι από τους ακροατές μου διοτι ουδεις ενοχλήθηκε!"
"Δηλαδή" μου λέει "δεν παραδεχεστε ότι κανατε λάθος;;"
"Οχι" του λέω."Ηταν μια επιλογή μου το θεμα και μαλιστα σωστη.Και αν θέλετε μπορώ να σας το στειλω το δημοσίευμα ταχυδρομικά"
"Οχι " μου λέει"Θέλω να το ακούσω από εσας.Μπορώ να έχω μια κόπια;"
Είπα να τον διαολοστείλω αλλα λέω...Νανά ψυχραιμία...προσπάθησε λίγο ακομη............
"Δε μου λέτε" συνεχίζω" δηλαδή εσεις θελετε το δημοσιο ραδιοφωνο κολλημένο στη δεκαετια του 50;;;;να μη μιλαει κανεις για το σεξ οταν σήμερα από τα παιδια στα νηπιαγωγεια και στα κατηχητικα μεχρι τους παππουδες και τις γιαγιαδες, όλοι πια μιλάνε ανοιχτά για τα ζητήματα των σχεσεων;;;;Να υπάρχει λίστα λέξεων και εννοιών που δε θα πρέπει να θιγονται στο δημοσιο ραδιοφωνο;;;Αυτο θέλετε;;;"
Και τί μου απανταει!!!!!!!!!!
"Ναι και υπάρχουν φορείς που θα καθορισουν τι πρέπει να λεγεται στο δημοσιο βημα και τι οχι!!!!"
Λέω: "Εννοειτε το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο;;;"
Και μου απάντα:"Και αυτο.Μπορώ να έχω μια κόπια;;;"

Σας ρωτάω τωρα
Ο τύπος μπορεί να ειναι κανενας κρυφοανώμαλος, κανενας πουριτανός...πάντως με εκβιάζει στα σιγουρα.
ΓΙΑΤΙ όμως;;;;;;;;;;;;;;;

Σας φιλώ

Οτι κοροιδεύεις το λούζεσαι!

Τη Ρωξάνη μου δε χρειάζεται να σας τη συστήσω…..σας έχω μιλήσει ,σας έχω βάλει φωτογραφίες της…γνωστή φατσούλα.

Είναι κυνηγόσκυλο, επανιελ μπρετον, με…… αριστοκρατικές βρετανικές καταβολές γεμάτο ενέργεια, ανήσυχο, νευρικό!!!

Ας πούμε ..λέω τώρα εγώ…..απόγονος των κυνηγόσκυλων του Λόρδου του Εσσεξ τα οποία τον συνόδευαν στο κυνήγι αλεπούς στις χορτολιβαδικές βρετανικές εκτάσεις!

Θα μου πείτε :

«Και τί γυρεύει ένα τέτοιο σκυλί στα Βριλήσσια;;;;;»

«Ξέρω κι εγώ;;;;;» θα σας απαντήσω

Ξεκινήσαμε να την πηγαίνουμε βόλτα τρεις φορές την ημέρα..Αλλά πρώτον ήταν καλοκαίρι και δευτερον ,ως άσχετοι με σκυλιά, νομίζαμε ότι η υπόθεση είναι απλή.

Ε, …να, της βάζεις το λουρί ,την παίρνεις και την πας …Αυτό είναι όλο…

Αμ έλα που δεν είναι……….

Διότι με το που βλέπει να πιάνεις το λουρί στο χέρι αρχίζει να τρελαίνεται…χοροπηδάει μέχρι το ταβάνι ,σου ορμάει και σε σπρώχνει, γαυγίζει, σε δαγκώνει ,στρίβει, πέφτει κάτω, τρέχει στην πόρτα, τρέχει σε όλο το σπίτι γύρω γύρω…..χαμός!!Δε μπορείς ούτε να την πιάσεις, ούτε το λουρί να της βάλεις, την κυνηγάς, σε κυνηγάει, μάχη ολόκληρη για να μπει το λουρί…

Τέλος πάντων άμα την πιάσει ο ένας, ο άλλος μπορεί να της το βάλει..με κόπο βέβαια ..αλλά τέλος πάντων μπαίνει.

Και βγαίνεις από το σπίτι .Είναι απίστευτη η δύναμη με την οποία τραβάει το λουρί…αφού πνίγεται από το περιλαίμιο και την πιάνει βήχας!!!!!!!

Κατεβάζει το κεφάλι της, το μουσούδι της στο έδαφος και αρχίζει το τρέξιμο μυρίζοντας δεξιά-αριστερά –μπρος –πίσω-στα πλάγια…με μια απίστευτη ταχύτητα.

Σε τραβάει με τέτοια δύναμη που νομίζεις πως θα σου ξεκολλήσει το χέρι από τη μασχάλη, σε κολλάει πάνω σε δέντρα, σε αυτοκίνητα, σε μάντρες,σε ρίχνει σε λακκούβες, σκοντάφτεις, πέφτεις,βρίζεις…τίποτα ….αυτή απτόητη…άνεμος- βολίδα!!!!!

Τρέχει πίσω από μηχανάκια, αυτοκίνητα, ορμάει σε άλλα σκυλιά, κυνηγάει τα πουλιά, τις γάτες……..

Ασε που δεν αφήνει τσίσα για τσίσα και κακά για κακά που να μη μυρίσει!

Στη Μεγάλη Βρετανία …..αριστοκράτισσα , στην Ελλάδα….γύφτισσα!!!!

Τι να σας πω τρελοκομείο σκέτο και οι βόλτες περιπέτεια …

Ετσι τις περιορίσαμε σε άπαξ ημερησίως βάζοντας κλήρο για το ποιος θα είναι ο τυχερός!!!!

Στην περιοχή μου σχεδόν κάθε σπίτι έχει σκυλιά. Απέναντί μου έχω μια κυρία που όταν βγάζει έξω το δικό της του μιλάει συνέχεια και του δίνει οδηγίες.

«Μη εδώ, μη εκεί, κατέβα από το πεζοδρόμιο, ανέβα, μην τρέχεις, πήγαινε σιγά..»

Πριν πάρω τη Ρωξάνη την κοίταζα τη γειτόνισσα και έλεγα ότι το κακόμοιρο το σκυλί της θα το στείλει στο ψυχιατρείο από το πες πες…

Ε λοιπόν έγινα χειρότερη….Το τι της λέω στο δρόμο δεν περιγράφεται….Οτι θα τη δείρω, ότι θα της σπάσω το κεφάλι!!!

Της τραβάω το λουρί, μου το τραβάει!!!

Της φωνάζω δυνατά να μην τρέχει!!!!

Τη μαλώνω….

Την απειλώ πως θα τη δώσω σε κυνηγό να ησυχάσω..

Καυγάς τρικούβερτος!!!!!!!

Είδατε που δεν πρέπει κανείς να κοροιδεύει γιατι τα λούζεται;;;

Προχτές είχαμε σταματήσει σε ένα οικόπεδο και μύριζε εδώ κι εκει.Περνάει λοιπον ένας κύριος και με ακούει να τη μαλώνω και μου λέει:

«Εχω κι εγώ ένα κυνηγόσκυλο , η δικιά σας είναι εξαιρετική ράτσα…είναι ανήσυχα σκυλιά, θέλουν υπομονή και πειθαρχία αφου δεν τα πάτε για κυνήγι..άμα όμως θέλετε να τη δώσετε ,ευχαρίστως να την πάρω»

Κι εγώ έπιασα τον εαυτό μου να λέει:

«Μα τι λέτε κύριε;;;;Εγώ το αγαπάω το σκυλάκι μου και δεν το δίνω με τίποτα!!!!»

Μόλις έφυγε ο κύριος γυρίζω και της λέω:

«Ακουσες τι είπα;;;;; είδες εγώ τι καλή είμαι και πόσο σ`αγαπάω;;; Εσύ θα είσαι καλό παιδί;;;Θα πηγαίνεις σιγά μη μου ξεκολλήσεις το χέρι;;;;»

Σα να της είπα «τρέχα!»

Βολίδα ξεκίνησε η άτιμη πάλι…Βολίδα!!!!!

Ουπς!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τί πέρασε;

memories

memories......

Αχ θάλασσά μου!!!!!

ο κήπος των αθανάτων

Προσέξτε!!!!!!!!!!!!
των αθανάτων όχι των Αθανάτων!!!

Ενας μικρός κέδρος μεγαλώνει ήσυχα...

Μαντάρονται κάλτσες....συγνώμη blogs!!!!!

Λοιπόν το Σαββατοκύριακο έμεινα Αθήνα και μια και δεν είχα τι να κάνω,(ο καιρός τόσο χάλια το Σάββατο και τόσο καλός την Κυριακή που με αποσυντόνισε τελείως από κάθε προσπάθεια προγράμματος)…είπα να κάτσω μπροστά στον υπολογιστή και να κάνω καμια βόλτα στα γνωστά blogs, να δω τι στην ευχή γράφουνε όλοι αυτοί κι εγώ εδώ δε μπορώ να γράψω τίποτα.

Αν δεν την έχετε κάνει ποτέ αυτή τη βόλτα σας συστήνω να την κάνετε…

Είναι μια πολύτιμη εμπειρία ..όπως ο στρατός ας πούμε για τους άντρες και τα γεμιστά για τις γυναίκες!!!!

Εμπειρία που την αποκτάς σταδιακά …λίγο λίγο…φορά τη φορά….με το σταγονόμετρο….

Ξεκίνησα από ένα γνωστό blog που το είχε αναφέρει μια συνάδελφος σε γνωστό ,ένθετο σε εφημερίδα, περιοδικό.

Το doncat.blogspot.com του Νίκου Δήμου.

Για να μη σας κουράζω….ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!

Μετά πήγα σε δυο άλλα που επίσης τα ανέφερε η καλή συνάδελφος ως ανεβασμένης επισκεψιμότητας.

Το ένα χαριτωμένο,με χιούμορ, με εύστοχα σχόλια και πολύ καλά σκίτσα…

Το άλλο με κουτσομπολιό γύρω από τα έργα και τις ημέρες των πολιτικών, των δημοσιογράφων και των ΜΜΕ γενικότερα……Ας το πούμε μια ηλεκτρονική πατσαβούρα….

Αυτά τωρα τα blogs συστήνουν…να το πω έτσι και άλλα blogs που μπορείς να επισκεφτείς.

Τα έχουν σε μια διπλανή στήλη..μερικά επώνυμα, τα περισσότερα ανώνυμα.

Στα επώνυμα….εκεί τα πράγματα είναι αρκετά καλά. Βρίσκεις και διαμάντια και σκουπίδια αλλά τουλάχιστον ξέρεις ποιος είναι, ποιος τα γράφει, σχολιάζεις και ξερεις.

Υπάρχουν βέβαια και τα ανώνυμa…

E λοιπόν το τι μπορείτε να διαβάσετε σ`αυτά δεν περιγράφεται……

Το τι βρωμιά ξεβράζεται από τα περισσότερα ούτε και που σας περνάει από το μυαλό παρά μόνο όταν πέσετε πάνω τους και τα διαβάσετε….

Βρώμα σας λέω…αφού τα διάβαζα και έκλεινα ασυναίσθητα τη μύτη μου……νόμιζα πως θα σκάσω από τη μπόχα!!!!!!!!!!!!!!!!

Κράτησε αρκετές ώρες αυτή η βόλτα …

Σε κάποια μπήκα στον πειρασμό να στείλω κάποια σχόλια…. ανώνυμα κι εγώ βέβαια…..πού να με πιάσουν στο στόμα τους!!

Μετά ξαναγύρισα στο κλαμπ μας και σε τούτο εδώ το blog!!

Μου φάνηκε ρομαντικό…. .απλουστευμένο….απλοικό...

Τουλάχιστον όμως είχα ανοιχτή τη μύτη μου και ανέπνεα ελεύθερα!!!!!!

Ανθισε η μιμόζα μου!!!!!!!!!!!!!

Κι εμένα το μυαλό μου μπαλλάκι!!!!!!!
Ταπ....ταπ....ταπ....ταπ.....
Η μια του άκρη στη Νέα Υόρκη ....
Η άλλη του άκρη στο Λονδίνο......
Ταπ....ταπ....ταπ....ταπ.....

ΘΕΛΩ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ!!!!!!

Η γυναικεία ευαισθησία μας από καιρό μας έχει στείλει το μήνυμα ότι η υπερκοπωμένη ψυχή που κατοικεί σε ένα υπερκοπωμένο σώμα χρειάζεται πολλά περισσότερα από ένα one night stand, πολλά περισσότερα από μια σχέση μέσω

SMS .Το σεξ που δε βρίσκει χρόνο να εκφραστεί, να εμβαθύνει, να ξεκλειδώσει τα κουμπιά της εμπιστοσύνης, να πάει τον οργασμό έναν τόνο πιο alto, καλύτερα να λείπει. Το προσεχτικό σεξ απαιτεί χρόνο.

Οσα μηνύματα πάθους και να μου στείλεις, άμα δεν έχεις χρόνο να μου αφιερωθείς, τότε πάλι με τις φίλες μου θα βγω κι αυτό νομίζω το έκανα και πριν σε γνωρίσω.It takes two to tango και οι λέξεις από μόνες τους δεν αντικαθιστούν τη ζεστασια των σωμάτων, δεν πλάθουν κοινες ιστορίες. Οι λαχανιασμένες, αγχωμένες συνευρέσεις του τρέχω και δε φτάνω, είμαι πτώμα στην κούραση κρύβουν ψευδαισθήσεις, λανθασμένα συναισθήματα, στοργή της επιφάνειας. Οι προσεκτικές σχέσεις απαιτούν χρόνο.

«Θέλω το χρόνο σου»σημαίνει ταυτόχρονα ότι μέσα από αυτόν διεκδικώ τη δική μου ζωή, το δικό μου εαυτό, εκείνον που έχω χάσει σε μια καθημερινή συναλλαγή υλικής διεκδίκησης. Θέλω να με κοιτάξεις για να δω ποια είμαι.Θέλω να με ακούσεις για να δω τι μου αρέσει. Θέλω να με ακούσεις για να με ακούσω. Θέλω να μείνεις εδώ και να σταματήσουμε μαζί τον κατακλυσμό του χρόνου που τρέχει χωρίς εμας.

Θέλω το χρόνο σου.

Το χρόνο που θα μπορέσει να χωρέσει μια πραγματική και όχι virtual ιστορία με αρχή, μέση και τέλος.

Από το Marie Claire και την Ελένη Ψυχούλη

με τη Λία Ταρούση...πως λέμε δημοσιογραφική υποστήριξη;;;Ακριβώς αυτο!!!!

 

Είμαι έξαλλη!!!!!!!!!!!!!!!

Προσπαθώ να κρατήσω την ψυχραιμία μου ..προσπαθώ ..προσπαθώ…
αλλά έλεος …έλεος ρε συνάδελφοι δημοσιογράφοι …με εισαγωγικά και χωρίς εισαγωγικά……μας τσακίσατε πια…μας κάνατε κουρέλια….
Ωρες ολόκληρες ,μέρες τώρα, σε δελτία, εκπομπές, στα πρωινάδικα ,στα μεσημεριανά ,στα βραδυνά, στα νυχτερινά ,αναλύσεις επί αναλύσεων για το τι γίνεται στα σχολεία…Μέσα στην τάξη, μέσα στην αυλή, μεσα στις τουαλέτες..
Και γουρλώνουν τα μάτια οι πρωτοκλασάτοι ,οι δευτεροκλασάτοι και οι τριτοκλασάτοι συνάδελφοι …
«Μα γίνονται τέτοια πράγματα μέσα στις τουαλέτες;;;;Είναι δυνατόν;;;»

Α ρε ελληνική κοινωνία ψεύτρα και υποκρίτρια…….
Που όταν ήσουνα μικρή έπαιζες στις αλάνες….ως αθώα και άμωμη παιδούλα…και φρίττεις που σήμερα τα παιδιά δεν παίζουν πια σε αλάνες αλλά είναι κολλημένα στον Υπολογιστή τους….
Αλλά ξεχνάς ότι τότε που εσύ έπαιζες σε αλάνες η Αθήνα είχε 500.000 κατοίκους και σήμερα έχει 5 εκατομμύρια και οι αλάνες έγιναν σπίτια για να μείνει ο κόσμος!
Και εκεί που έπαιζες σε πλεύριζε ο ανώμαλος και σου την έπεφτε και έτρεμε η μάνα σου και δε σε άφηνε να πας ξανά να παίξεις…
Κάτι ανάλογο γίνεται και σήμερα…
Τα παιδιά παίζουν με τον υπολογιστή τους…μπαίνουν στο ευλογημένο κατά τα άλλα Διαδίκτυο και μπορεί να τα πλευρίσει ο ανώμαλος και τρέμει η μάνα τους και βάζει φίλτρα στον Υπολογιστή….
Πού η διαφορά;;;;;;;;;
Ο χρόνος προχωράει…τίποτα δε μπορεί να γυρίσει πίσω….κάθε εποχή έχει το μοτο της…..
Τότε οι μαθητές στριμώχνονταν στις τουαλέτες και ξεφύλλιζαν σεξυ περιοδικά και γυμνες φωτογραφίες….και την έπαιζαν…….
Σήμερα κάνουν σεξ στις τουαλέτες…….
Όχι όλοι …μερικοί ..οι πιο ανυπότακτοι στη φλόγα που καίει το 15 χρονο σώμα τους
Αλλά και τότε οι ίδιοι ανυπότακτοι στις επιταγές της «ηθικής τάξης» ξεφύλλιζαν τα περιοδικά και την έπαιζαν!!
Πού η διαφορά κύριε τηλεστάρ μου;;;;;;;
Την ιατροδικαστική έκθεση όμως της 16 χρονης που βιάστηκε ,όπως ισχυρίζεται από τους συνομηλίκους της ,την παίξατε λέξη προς λέξη!!!!
Και πού τη βρήκατε;;;; Πώς διέρρευσε;;;;;
Ποιος ιατροδικαστής έδωσε στη δημοσιότητα την ιατροδικαστική κατάθεση ανήλικης;;;;;;
Και αν ήταν να δημοσιοποιηθεί τότε γιατί να μην πουλούσε την κατάθεσή της σε όποιο κανάλι της έδινε τα πιο πολλά;;;;;;
Και πώς το ΕΡΣ επιτρέπει να προβάλλεται σα τσόντα στα βραδυνά τηλεδελτία;;;;
«μου κάνανε αυτό …μου κάνανε εκείνο….με έστησαν στο νιπτήρα….εκσπερμάτωσε πάνω μου…. στο στόμα μου…..»
Φτου σας ρε συνάδελφοι………..
Ακόμα και με τον πιτσιρικά από τη Βουλιαγμένη που έστειλε την επιστολή στην Ελευθεροτυπία τα βάλατε ρε κομπλέξες…
Ότι δεν είναι δικά του αυτά που λέει…ότι του τάγραψε άλλος…η μάνα του που είναι φιλόλογος…ο πατέρας του που είναι συγγραφέας…η θεια του….η γειτόνισσα…..
Και γιατί να μην είναι δικά του;;;;Γιατί λέει αλήθειες το παληκαράκι;;;;; Γιαυτό;;;;;Γιατί σας τσουρούφλισε και σας τσούζει τώρα;;;;;

Κοιτάξτε κιοσκίτες και κιοσκίτισες ………
Θα σας πω κάτι και ζητάω προκαταβολικά συγνώμη για όποιον προσβληθεί….
Αυτοί που τα λένε αυτά για τα παιδιά ή
-δεν έχουν παιδιά ή
-έχουν αλλά ποτέ δε μίλησαν μαζί τους ή (το χειρότερο από όλα)
-δεν πέρασαν ποτέ από την ηλικία των 15 ετών….γεννήθηκαν απ`ευθείας γέροι!!!!

Σας φιλώ γλυκά Νανά

Physical high

Ημ/νία: 06-11-2006
Ώρα: 19:15

Στην πραγματικότητα κανεις δεν έχει παθει τίποτα από τη νέα μορφή ερωτισμού που διαπερνάει τα κινητά και τα mails,προσωποποιείται σε ερασιτεχνικές web κάμερες, εμφανίζεται με ψευδώνυμα σε sites γνωριμιών και ηδονίζεται σε messengers και chats.
Αντίθετα ο έρωτας έγινε πιο χαριτωμένος,λιγότερο βαρύγδουπος και ήρθε πιο κοντά σε αυτό που στο εξωτερικό ονομάζουν physical high.
Eίναι η εποχή που το μελόδραμα δίνει τη θέση του στο φλερτ με έναν τρόπο σχεδόν εφηβικό-σαν κάλεσμα για χορό σε άγνωστη στο πάρτυ του κολλητού.
Τώρα τα βράδια ανανεώνουν τη σέξυ φωτογραφία τους στο youtube, βάζουν την αγαπημένη τους μουσική στο myspace, φλερτάρουν στο meetic, παρεκτρέπονται στο live, στο adultfriendfinder και κάνουν δώρο στον άντρα τους ένα nickname για chat στο parea.gr.
Και τα πρωινά στέλνουν από το γραφειο παιχνιδιάρικες φωτογραφίες με MMS από το high tech κινητό τους, την ώρα που στο απέναντι γραφειο ο συνάδελφος ανταλλάσσει SMS με μια κοπέλα που γνώρισε το προηγούμενο βράδυ.
Σε μια χώρα όπου ο ερωτισμός δεν καταπιέστηκε ποτέ από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αν μη τι άλλο η προσφυγή στον έρωτα μεσα από την τεχνολογία μόνο στέρηση δε δηλώνει.
Ισα ίσα που έρχεται σαν κερασάκι στην τούρτα της έτσι κι αλλιώς χυμώδους αισθησιακής συμπεριφοράς.
Οι Ελληνες χρησιμοποιούν την τεχνολογία σαν παιχνίδι, σε αντίθεση με τους Βορειοευρωπαίους που, λαχταρώντας να ζήσουν το χειμώνα ότι φαντασιώνονται ότι θα ζήσουν το καλοκαίρι, τις χρησιμοποιούν σα διαφυγή.