| "Η Παλαιά Γυναίκα Διορθώνουσα Παλιά Ρούχα" 1902 Camille Pissarro (1830-1903) Ο πατριάρχης του ιμπρεσιονισμού |
Το Αγαπημένο Παλιό Πουλόβερ
Δεν είναι από εκείνα που μπορείς πλέον να φορέσεις πραγματικά έξω, παρά
μόνο στο σπίτι – και ίσως μόνο όταν είμαστε μόνοι μας ή έχουμε μια καλή
δικαιολογία: κάνει ξαφνικά πολύ κρύο, είμαστε λίγο αδιάθετοι, μόλις επιστρέψαμε
από τη δουλειά, έβρεχε, κάναμε ένα ντους
και τώρα μπορούμε να βολευτούμε υπέροχα στον καναπέ με ένα ζεστό φλυτζάνι
μαλοτήρα από τα Λευκά Ορη.
Το αγαπημένο παλιό πουλόβερ κάποτε ήταν αρκετά κομψό, παίρνοντας ελαστικά
το σχήμα του κορμού μας, με στενή εφαρμογή στους καρπούς. Τώρα έχει ξεχειλώσει
με περίεργους τρόπους, έχει σακουλέψει, έχει μακρύνει, οι μανσέτες φάρδυναν. Υπάρχει μια τρύπα στην αριστερή
μασχάλη και ένας λεκές στον ώμο που παρά το καθάρισμα δε βγήκε –για λαδιά
μοιάζει.
Όταν ήταν καινούργιο, το φορέσαμε ένα όμορφο βράδυ σε εκείνη την υπέροχη παράσταση στο Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ήταν μαζί μας τη βραδιά που μάθαμε ότι ο/η σύντροφός μας είχε παράλληλη σχέση. Ήρθε μαζί μας όταν φύγαμε από τη γειτονιά που μεγαλώσαμε και λατρέψαμε. Στήριξε τον αυχένα μας σε μια πτήση προς τη Βενετία.
Όλα αυτά τα πράγματα συνεχίζουν να
ζουν μέσα στο πουλόβερ. Όταν χώνουμε τη
μύτη μας μέσα του και εισπνέουμε, μας γυρίζει πίσω σε εκείνες τις στιγμές.
Είναι υπέροχο να το φοράμε, κουλουριασμένοι στον καναπέ, βλέποντας τηλεόραση.
Μόνο οι άνθρωποι που πραγματικά αγαπάμε επιτρέπεται πλέον να μας δουν με αυτό.
Με το πουλόβερ κάνουμε πρόβα σε κάτι βασικό. Είναι ένα μεταβατικό
αντικείμενο που μας βοηθά στο μονοπάτι όχι από την παιδική ηλικία προς την ενηλικίωση,
αλλά προς τη συνειδητοποίηση πως τα χρόνια περάσανε και μάλιστα γρήγορα.
Το πουλόβερ λειτουργεί αντίθετα με μια σύγχρονη τάση –που είναι αρκετά
εμφανής στις ζωές μας– να πάψουμε να αγαπάμε τα πράγματα καθώς χάνουν τα αρχικά
τους πλεονεκτήματα και την αξία τους. Να πετάμε ό,τι πάλιωσε. Στην ανακύκλωση ή
στα σκουπίδια.
Το πουλόβερ αντίθετα αντιστρέφει αυτήν την τάση και η αγάπη συσσωρεύεται
αθόρυβα γύρω του. Χωρίς να το δηλώνουμε ξεκάθαρα στον εαυτό μας, ελπίζουμε ότι
και εμείς θα εκτιμηθούμε όπως αυτό το πουλόβερ· ότι κάποιος θα νιώσει για εμάς
με αυτόν τον τρόπο και όχι μόνο θα συγχωρέσει τα φθαρμένα σώματά μας και τους παραμορφωμένους χαρακτήρες μας – αλλά
θα φτάσει να μας αγαπά ακριβώς γι' αυτά!
Ελπίζουμε ότι η τρυφερότητα, την οποία διακρίνουμε σε σχέση με ένα φθαρμένο παλιό πουλόβερ, μπορεί να επεκτείνει την κυριαρχία της και σε εμάς. Ελπίζουμε...
Καλή σας ανάγνωση
Με εκτίμηση Νανά Τσούμα😃
Δημοσιεύτηκε στο PsychCenter Ink