Η επιστροφή στο "Εγώ" μας

 

Η επιστροφή στο "Εγώ" μας
 --Η ψυχολογία την ονομάζει «συναισθηματική συγχώνευση» και πρόκειται για μια από τις πιο σιωπηλές και κοινές παγίδες των ανθρωπίνων σχέσεων, όπου τα όρια θολώνουν, μπερδεύονται και η προσωπική ταυτότητα θυσιάζεται στο όνομα της συμμόρφωσης και της ασφάλειας της σχέσης.
 --Κάποτε πιστεύαμε ότι αγάπη σήμαινε συγχώνευση δηλαδή να γίνουμε "ένα". Να μπλέξουμε τις ζωές μας, τα προγράμματά μας, τα όνειρά μας -μέχρι που το «εγώ» έπαψε σχεδόν να υφίσταται. Πιστεύαμε ότι για να στεριώσει μια σχέση απαιτούσε δουλειά και θυσίες. Ότι όσο περισσότερα δίναμε, τόσο περισσότερο αποδεικνύαμε τη δέσμευσή μας. Νομίζαμε ότι αγάπη σημαίνει να εγκαταλείπουμε κομμάτια του εαυτού μας.
 --Και πράγματι για ένα διάστημα αυτό λειτουργούσε.
 --Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε ότι, μέσα σε αυτή τη σχέση - που είχαμε χτίσει με τόσο κόπο και θυσίες - όσο και να ψάχναμε στις επιθυμίες μας , στις αποφάσεις μας, στα γούστα μας, στην ψυχαγωγία μας, δεν μπορούσαμε να βρούμε πουθενά τον εαυτό μας!
--Η συνειδητοποίηση αυτή δεν έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία αλλά σαν μια ξαφνική, παγωμένη ησυχία.
Μια μέρα κοιτάζεις τον καθρέφτη και το βλέμμα που σε αντικρίζει σου φαίνεται ξένο. Ρωτάς τον εαυτό σου:
"Τι να φάω απόψε;",
"Να πάω στη συγκέντρωση με τις παλιές μου συμμαθήτριες και φίλες;",
«Πότε να πάω σινεμά να δω την Οδύσσεια του Νόλαν;»,
«Αραγε τί θα έκανα αν είχα μια ολόκληρη μέρα μόνο για μένα;"
και η απάντηση αργεί να έρθει. Η εσωτερική μας φωνή έχει γίνει ο αντίλαλος των αναγκών και των απαιτήσεων κάποιου άλλου.
--Η ανάκτηση της ταυτότητας δεν ξεκινά με μια μεγάλη επανάσταση ή έναν θυμωμένο χωρισμό.
--Αρχίζει με το να μαζεύεις τα κομμάτια που άφησες πίσω. Βάζεις ξανά στα ακουστικά σου εκείνο το παλιό τραγούδι που δεν άρεσε στον άλλο. Κλείνεις μια ώρα μέσα στη βδομάδα μόνο για το χόμπι σου, προστατεύοντας αυτόν τον χρόνο σαν να είναι ιερός. Μαθαίνεις ξανά να λες «προτιμώ να μην πάω» ή «διαφωνώ», νιώθοντας την καρδιά σου να χτυπά δυνατά, περιμένοντας μια απόρριψη που τελικά ίσως και να μην έρθει ποτέ, γιατί και αυτό "παίζει"!
--Η επιστροφή στο "Εγώ" μας ξεκινά με μικρές, σχεδόν αόρατες πράξεις θάρρους!
Δοκιμάστε το! Είναι δυνατό, όσο και αν φαίνεται αδύνατο!😊
Καλή σας ανάγνωση
Με εκτίμηση
Νανά Τσούμα

Δημοσιεύτηκε στο PsychCenter