Νίκος και Σαμόνε

Φιλαρέσκεια ή ανασφάλεια;;;

Διάβαζα σήμερα το πρωί στο vatraxokoritso ότι:
" είναι γνωστό πως οι Σαλονικιές ούτε στο περίπτερο δεν πάμε αν δεν βάψουμε τα νύχια μας με όζα.."
και αναρωτιώμουν τί συμβαίνει...
Πράγματι σε όλη ή σχεδόν σε όλη την ελληνική επικράτεια βλέπεις γυναίκες όλη μέρα στην τρίχα. Ντύσιμο φιγουρίνι, μαλλιά κομμωτηρίου,νύχια, τακούνια, μακιγιαζ.......
Εχω δει σε επαρχιακές πόλεις ντύσιμο Βουκουρεστίου.....
Παντού....εκτός της Αθήνας!
Εμείς εδώ με ένα τζιν, ένα ζευγάρι μπαλαρίνες, ένα μπλουζάκι, τα μαλλιά πιασμένα πάνω και μονο μακιγιαζ την αντιηλιακή πάμε για ψώνια..για καφέ...βόλτα.......μπορείς να δεις γυναικες με ελάχιστο μακιγιαζ ή καθόλου ακόμα και το βράδυ!
Αναρωτιέμαι τί γίνεται;;;;
Γιατί αισθάνομαι μια χαρά αν με δούνε άβαφη ή με τη φόρμα της γυμναστικής;;
Δεν είμαι φιλάρεσκη...έχω παραιτηθεί ή έχω υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτο μου;

Απογευματινή βόλτα στο Βαρνάβα

Επειδή ΚΑΙ η Αττική έχει ομορφιές...ιδιαίτερα η Βόρειοανατολική!!!!!

Γιώργος

Στο γραφείο του, στη μια βιτρίνα το πρώτο του κράνος με την ελληνική σημαία πάνω.....
δίπλα το πιλοτήριο του πρώτου Μιραζ που πέταξε ακόμα στη Σχολή Ικάρων.....
Στην απέναντι βιτρίνα το κοκπιτ.....
το υπόλοιπο στέκει στου Ρέντη στη μνήμη του φίλου ,συμμαθητή και κουμπάρου που χάθηκε στο Αιγαίο....
Μέχρι πριν 2 μήνες Αρχηγός της Αεροπορίας....
σήμερα απολαμβάνει τον κήπο του και κολυμπάει στα γαλάζια νερά των ματιών της Εμυς.
Κι επειδή στη ζωη΄κοιτάμε πάντα μπροστά..."Πάμε γι άλλα Γιώργο μου!!!"

Από το stigmabuster.blogspot.com

Tuesday, April 17

America: National Mourning

Getty Images


I was planning to post today the pics from my birthday - but these disturbing news about the massacre at Virginia Tech totally upset me. As a minimum way of expressing my support to the families of the killed students I wont post any party pics tonight..
Also tomorrow I will join a group for the control of guns - its a shame that the people in this country cannot see where this thing is leading.. so many lost souls..

Μαρίνα

"Μα γιατί αργεί τόσο αυτό τ`αρνί;;;"

Θεία Καίτη

"Να σε χαιδέψω Ιβάν μου αλλά η Ρωξάνη ζηλεύει!!!!!"

Νικόλ

Η δικηγόρος μας.
Αριστούχος της Γερμανικής Σχολής , αριστούχος της Νομικής Σχολής, με δυο μεταπτυχιακά, το ένα με υποτροφία το άλλο δίπλα στο Δημήτρη Τσάτσο, νομική σύμβουλος σε μεγάλο οργανισμό.
Σεμνή και χαμηλών τόνων σαν....... να αποφοίτησε χτες από τη Γερμανική!

Οπως και οι άνθρωποι!!!

Ρωξάνη και Ιβάν....Μια χαρά τα πήγαν μαζί.... κυρία αυτή, κύριος αυτός.....ούτε παρατράγουδα, ούτε υστερίες...
διαφορετικές ράτσες...διαφορετική κουλτούρα...διαφορετικοί κόσμοι.
Μην το ψάχνετε...οπως και οι άνθρωποι

Εδωσαν ρέστα!!!!!!

Αγάπες..........

Η Εύη του Ιβάν!

Της βγήκε το λάδι....

για ν` ανέβει τις σκάλες!!!!!!!!!

Πάσχα και ημικρανίες

Ενώ τα Χριστούγεννα μου φέρνουν μελαγχολία, όπως και στο μισό πλανήτη, το Πάσχα μου φέρνει πονοκέφαλο.
Ιδιαίτερα όταν ακούσω δημοτικά από ραδιόφωνο ή τηλεόραση με πιανει μια ημικρανία.........
εδώ μπροστά στο κούτελο.... από τη γραμμή των φρυδιών μέχρι τη νοητή γραμμή που ενώνει τα δυο αυτια, ας πούμε εκεί που φοράμε τη στέκα!!
Περίεργο;;
Τί άραγε να υποκαθιστά στο μυαλό μου το άκουσμα της "Ιτιά..Ιτιάαααα" ή του "Οπου και να πάω χάνομαι σαν το ναυαγό αισθάνομαι"......
Α να σας πω και κατι που ξέχασα...
Την περασμένη εβδομαδα πήγα να πάρω τη νέα ταυτότητα.Οσο περίμενα να την πλαστικοποιήσει ο υπάλληλος άκουγα από ένα κινητό που υπήρχε πάνω στο γραφείο να τραγουδάει ένας τύπος
"Μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης...μόνιμος κάτοικος και στο κορμί της..."
Κι εκεί μ`έπιασε ημικρανία αλλά από τη στέκα και πίσω ..μέχρι το σβέρκο.

Λένα

Η βαφτιστήρα μου.
2ετής στο Φυσικό της Πάτρας, πρωταθλήτρια κολύμβησης και το κυριότερο ένα πολύ γλυκό, τρυφερό και καλό παιδί!!

Τελικά υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ σ`αυτον τον κόσμο!!!!!!

Λοιπόν ο Ραδιομαραθώνιος πήγε πολύ καλά

Ο κόσμος εμπιστεύεται τη UNISEF.

Τα χρήματα που μαζεύτηκαν για την επέκταση του προγράμματος των εμβολιασμών των «παιδιών του κόσμου» μπορεί και να φτάνουν..

Στην ώρα μου, 11μμ, μια κι έκλεινε πια ο Ραδιομαραθώνιος έβγαλα τη Μάγια Τσόκλη και μίλησε για την εμπειρία που έχει από τα ταξίδια της στον Τρίτο Κόσμο.

«Θυμάμαι στη Νάμπια, πανέμορφα παιδιά να ζουν μέσα στην απόλυτη φτώχεια, να παίζουν με τα σκουπίδια και να γελούν τρισευτυχισμένα με το παιχνίδι αυτό….Εμείς οι βολεμένοι του αυτού του κόσμου τους χρωστάμε…δε μας χρωστάνε…»

Μετά ο Μιχάλης που πριν μερικά χρόνια πήγε μαζί με μια ΜΚΟ ανθρωπιστική βοήθεια.

«Ένα σχολείο με 3000 παιδιά εκ των οποίων τα μισά είχαν χάσει και τους δυο γονείς στον πόλεμο και σχεδόν τα περισσότερα από τα υπόλοιπα είχαν χάσει τον ένα γονέα….τους δίναμε να φάνε κρέας σε κονσέρβες και το κοίταζαν …δεν το ήξεραν….δεν είχαν ξαναφάει…κι εμείς δεν ξέραμε τι να κάνουμε, τι να τους πούμε……»

Υστερα η Μαρία που έζησε 30 χρόνια στη Νιγηρία.

«Πώς να ξεχάσω τα παιδιά αυτά;;;Τους δίναμε ότι μπορούσαμε…κι αυτά ζούσαν το σήμερα…σαν να ήξεραν πως μπορεί να μην υπήρχε αύριο…έφτιαχναν μόνα τους παιχνίδια από σύρμα σκουριασμένο ..κούκλες, αυτοκινητάκια....φυλάω ακόμα ένα αυτοκινητάκι που έφερα μαζί μου.....»

Στη συνεχεια η Νίκη , 20 χρόνια στη Βραζιλία.

«Κι εμείς φτωχοί είμαστε…αλλά αυτοί πια…..ποιον να πρωτοκοιτάξεις…θυμάμαι πως για να τους ανοίξουμε χτυπούσαν τα χέρια τους σαν παλαμάκια έξω από την πόρτα μας….έταξα σε ένα γειτονόπουλο μια φορά πως θα του αγοράσω ένα παντελόνι…και μετά το ξέχασα….φύγαμε, ήρθαμε στη Ελλάδα…… ακόμα με πονάει αυτό το παντελόνι…να γύριζα πίσω το χρόνο ….να μπορούσα να του το πάρω…….να μου φύγει το καρφι…..»

Στο τέλος ο Γιάννης 13 χρόνια στο Κάιρο.

«Ετσι γυρνούσανε στο δρόμο ξυπόλητα, άρρωστα, πεινασμένα…δεν είχαν το κουράγιο να διώξουν τις μύγες από πάνω τους, από το στόμα τους, από τα μάτια τους…..»

Σας ευχαριστούμε όλους ……..για ότι έκανε ο καθένας σας

Τη γλυκιά meriamon που έκανε την ανακοίνωση για το Ραδιομαραθώνιο που άφησα στο blog της , κεντρικό της post!!

Ολους τους bloggers που κράτησαν αυτή την ανακοίνωση στo blog τους και που μακάρι να προλάβαινα να το έστελνα και στους 8000 που υπάρχουν:

Τους κ.κ. Νίκο Δήμου, Μάνο Αντώναρο, Νίκο Πιλάβιο, Νίκο Περάκη, Αγγελο Σπύρου

Την Ελενίτσα allmylife

Την Κατερίνα το vatraxokoritso

Την X-psilikatzou

Το kaltsovrako

Τον kairos

Το Sofogreg

Τον de masame re

Το helix nebulae

Τον Yperoptix

Τον habilis –habilis

Την avissos

Το zero

Το gourouni

Τον heliotypon

Τον manifesto

Τον renton-maelstrom

Την pastaflora

Τον striptizadiko

Τη nina

Τον greek history

Τον epicuros

Τον parafonos

Την katourimeni podia

Την mantalena parianos

Την koula

Τελικά είμαι απόλυτα βέβαιη πως υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ σ`αυτόν τον κόσμο γιαυτά τα παιδιά!

ΡΑΔΙΟΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ UNISEF

ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007
ΑΠΟ ΤΙΣ 6 ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΝΕΤ 105,8

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ!!!!!!!!!!!!

Μπράβο μεγάλε!!!!!!!!!

Από τη φωτό, την οποία τράβηξα σε ένα κήπο εδώ στη γειτονιά μου, εξάγεται το ασφαλές συμπέρασμα ότι στο Μεσαίωνα, όταν η δεσποσύνη φορούσε το σιδερένιο κορσέ και το σιδερένιο εσώρουχο διλποκλειδωμένο από το σύζυγο που έλειπε στον πόλεμο, ο εραστής της που με τη σειρά του φορούσε κι αυτός την ασήκωτη πανοπλία...μια χαρά την κανανε τη "δουλειά"!!!!!!!!

Κοιτάξτε πού πήγε και φύτρωσε!!!!

Μέσα στην άσφαλτο!!!!!

Ονειροπαγίδα

Ομοια με αυτές που κρεμούν οι ινδιάνες γιαγιάδες στις κούνιες των μωρών για να πιάνουν τα κακα όνειρα

Ας ήξερα τί ψάχνει......

Τώρα τί στάση είναι αυτή;;;;;

Κάθονται βρε έτσι οι κυρίες;;;

Πόσο ψήλωσε!!!!!!

Η παπαρούνα που ...υποσχέθηκα!!!

Κολουμπία

Αυτό το άθλιο σοκάκι που βλέπετε είναι η οδός Αρίωνος στην Ερμού όπου στον αριθμό 10 στεγάζεται το Τμήμα μεταφράσεων του Υπουργείου Εξωτερικών.
Τη φωτο την έβγαλα ακριβώς απέξω.
Πήγα λοιπον να δώσω για μετάφραση από τα αγγλικά στα ελληνικά ένα έγγραφο του Πανεπιστημίου Columbia της Νέας Υόρκης.
Στο ισόγειο ένα κουβούκλιο λέει "πληροφορίες"
Μέσα ένας τύπος....τον περιτριγυρίζουν όλες οι φυλές....ουρά....
Περιμένω τη σειρά μου
Μόλις φτάνω του δείχνω το έγγραφο
Του λέω: "Παρακαλώ που να πάω γιαυτό;;;"
Το κοιτάει...το διαβάζει...
"Κολουμπία" μου λέει.."Κολομβία;;;"
"Τί Κολομβία καλέ;;" του λέω.."Κολούμπια...Νέα Υόρκη"
"Α..." μου λέει " Τί γλώσσα είναι;;"
"Αγγλικά καλέ " του ξαναλέω
"Στο δεύτερο " μου απαντάει...."εσύ.." κι απευθύνεται στον πίσω μου

Τώρα τί να πω;;;;
Για το σοκάκι;;;
Για τον "πληροφορίες";;;
Για το Υπουργείο Εξωτερικών;;;

Ποίηση και οικολογία...δρόμοι παράλληλοι

Ο φίλος μου ο Στέφανος Σταμέλος ,μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων ,μου έστειλε αυτά τα δυο ποιήματα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω

Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος

Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή

σεντόνια

Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη

Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω

Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές

Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

Ακουστά σ’ έχουν τά κύματα

Πώς χαιδεύεις, πώς φιλάς

Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"

Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο

Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο

Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά

Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες

Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει

Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει

Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ

Επειδή σ’ αγαπώ καί σ’ αγαπώ

Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό

Εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στόν άνεμο

Τόσο η στάλα στόν αέρα, τόσο η σιγαλιά

Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική

Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα

Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο

Μές στούς τέσσερις τοίχους, τό ταβάνι, τό πάτωμα

Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου

Νά μυρίζω από σένα καί ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι

Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’ αλλού φερμένο

Δέν τ’ αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς

Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

Άρης Δικταίος

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Δος μου την ηδονή της ηδονής,

ζωή της ζωής, της μέθης νύχτα, οδύνη

Το ερωτικόν απόσταγμα μου ηδύνει

την υπερφίαλη σκέψη που πονεί

μόνο τη γεύση, αγάπησα μόνο, ώ

πονώ πέρ’ απ’ την αίσθηση του χώρου

της γής, πέρ’ απ’ τα μάκρη αυτά πονώ!

Δε νιώθω, δεν αισθάνομαι καθώς

άνθρωπος, μα αισθάνομαι θεός.

κι ως θεός ζούσα, μεθούσα, πλήρης

από έρωτα και δόξα ομορφιά...

Πάνω σε σουβλερά καρφιά,

σαν ασκητής, έλα και συ να γείρεις,

τον ίλιγγο να δεις, το δέος να δεις,

να φτάσεις στη σιγή και στο κενό να φτάσεις,

κι ως άνθος τον εαυτό σου να μαδείς.

Κι όταν σταθείς στο τελευταίο σκαλί

του έρωτα και του πόνου, ένα φιλί

απ’ την πείρα την τόση να κρατείς:

φιλί άγριο και ζεστό να με δαμάσεις

Περού

Τόσο μακριά και .....τόσο κοντά!!!!!

Οτι και να γίνει....στο τέλος πάνε όλα καλά!!!

Αυτό δε σας έρχεται στο νου μόλις τη βλέπετε;;;;;

Ε να παίξω κι εγώ...γιατι να μην παιξω.... στο πηγάδι κατ.......σα;;;;;;;

Αγαπητέ cortlinux .......να οι επτά ταινίες που όχι μόνο με τρελαίνουν όταν τις ξαναβλέπω για χιλιοστή φορά αλλά και αποδίδουν ΑΚΡΙΒΩΣ την ελληνική κοινωνία.

1) ο μπακαλόγατος

2) μια τρελή τρελή οικογένεια

4) Τζένη Τζένη

5) κάτι κουρασμένα παληκάρια

6) τα κίτρινα γάντια

7)Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες

Ο πελτές

Δεν ξέρω τι έχω πάθει αλλά τώρα τελευταία…

τι τελευταία δηλαδή… θάναι κανένας χρόνος .....

νοιώθω πως η εβδομάδα έχει δυο μέρες…

Τη Δευτέρα και την Παρασκευή

Είναι που έχω πολλές δουλειές ..πολλές σκοτούρες…δεν ξέρω ακριβώς τι μου συμβαίνει…

Πάντως ο καιρός περνάει απίστευτα γρήγορα….σαν ξεπέταγμα που λένε…

Αυτό δε μου συνέβαινε παλιότερα..

Θυμάμαι τον εαυτό μου να γκρινιάζει:

«Φτού ρε γαμώ το …ακόμα Τετάρτη έχουμε;;;»

Κοιτάζω γύρω μου και νομίζω πως ακόμα και ο κόσμος μου έχει μικρύνει…

σαν να τα βλέπω όλα μέσα από μυωπικά γιαλιά……

σαν να έχει συμπυκνωθεί ….όπως ο πελτές!

…………………………………………………………………………………………..

Ο πατέρας μου ήταν χονδρέμπορος στην Ευριπίδου.

Λάδια από την Καλαμάτα και τομάτες πελτέ «Κύκνος» από τη Σαντορίνη

Θυμάμαι το μαγαζί του…την έντονη μυρωδιά από το λάδι…τη γλυκιά μυρωδιά του πελτέ ….την πλάστιγγα που ανέβαζε πάνω τα βαρέλια και τους τενεκέδες…το ταμείο…..την ξύλινη σκαλίτσα που οδηγούσε στην ταράτσα στον περιστερώνα του.

Θυμάμαι ότι τα μεσημέρια πριν κλείσει το μαγαζί ανέβαινε και τους έριχνε τροφή …νομίζω πως εκείνη την εποχή ήταν όλα σκούρα και μόνο ένα ήταν λευκό που το έλεγε βασιλιά!

Θυμάμαι να πηγαίνουμε με τη μαμά μου στο μαγαζί μετά από τα ψώνια στην Ερμού…θυμάμαι το γέλιο του μόλις μας έβλεπε….

…………………………………………………………………………………………..

Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός…..και πόσο κοντά έρχονται όλα….

Μα σε τί κράτος ζούμε;;;;;;;;;;

Το Νοέμβρη χρειάστηκε να κάνω τα χαρτιά ενός πολύ δικού μου προσώπου που ήδη είναι στο εξωτερικό, για αναβολή στράτευσης λόγω μεταπτυχιακού.

Για να μην τραβιέται κανείς στο Ρουφ στη στρατολογία, η διαδικασία γίνεται στα κατά τόπους Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών του Υπ. Εσωτερικών

Πήγα λοιπόν στο ΚΕΠ Βριλησσίων

Μου έδωσαν μια αίτηση να συμπληρώσω και μια σειρά από δικαιολογητικά.

Η αίτηση γράφει και μπορείτε να την βρείτε στο www.kep.gov.gr


Ελληνική Δημοκρατια ΥΕΘΑ

ΚΕΠ

ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΥΠΟΒΟΛΉΣ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ

ΑΙΤΗΜΑ…………………….

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ………………….

ΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΤΙΚΑ……………

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ………………………

ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ………………..

Α)……………

Β)………….

Γ)……………….

Δ) Η ελάχιστη διάρκεια σπουδών για την απόκτηση του διπλώματος ή ειδικότητας να μην υπερβαίνει την 31^η Δεκεμβρίου του έτους κατά το οποίο ο ενδιαφερόμενος συμπληρώνει το εικοστό ένατο(29^ο) έτος της ηλικίας του αν πρόκειται για μεταπτυχιακές σπουδές ή το τριακοστό πρώτο(31^ο) αν πρόκειται για ιατρική ειδικότητα…………..

Εκανα την αίτηση, πήγα τα δικαιολογητικά και περίμενα.

Μετά τρεις μήνες ,προχτές δηλαδή ,μου έρχεται η απορριπτική απάντηση για την αναβολή και ότι το Μάιο ο νεαρός πρέπει να παει φαντάρος!

Τρελάθηκα !!!!!!Γιατί ρε παιδια;;;;;;;;ρωτάω τη Στρατολογία..αφού ο νεαρός είναι ακόμη 27 μισό…..έχει 1μισο χρόνο για να πάει φαντάρος μέχρι τα 29!

Τι λέτε;;;;μου απαντάνε…εδώ και 2 χρόνια έχει γίνει το όριο ηλικίας το 28!!!!

Με το νόμο 3421/2005!!

Και γιατί στις αιτήσεις γράφει το 29^ο έτος ηλικίας;;;;;;;;ρωτάω εγώ ο βλάκας

Και που να ξέρουμε εμείς τι κάνει το Υπ.Εσωτερικών;;;;Μαλλον δίνουν ακόμα τις αιτήσεις του παλαιού νόμου!!!!!μου απαντάνε ξερά

Και τώρα τι κανουμε;;;;;;;

Μα σε τί κράτος ζούμε;;;;;